Skip to content
OPOWIEŚCI WĘDROWNE

OPOWIEŚCI WĘDROWNE

  • Zajrzyj tu!
    • O mnie
    • Moje publikacje
    • Współpraca
    • Polecajki
  • Blog
    • DROGI I BEZDROŻA
    • OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE
    • WŚRÓD ZIÓŁ, WIERZEŃ I ZWYCZAJÓW
    • TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY
    • ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA
  • Moje książki
    • To Tylko Chwile
    • Chimera
    • Przemiany
    • Życie niedokończone
    • Kup książkę
  • Fotogaleria
  • Kontakt
  • Listy Wędrowne
  • Szukaj
Trzy siostry bladolice i czar Jagodnej Polany – bajkopowiastka rymowana

Trzy siostry bladolice i czar Jagodnej Polany – bajkopowiastka rymowana

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 27/08/202226/12/20250 komentarzy
Czasem wystarczy słowo, by zrodził się pomysł. Zaczęło się od mojego zdjęcia lasu, jaki szczególnie lubię, pod którym na FB pojawił się komentarz koleżanki Madzi. Jej skojarzenie brzóz jako panien młodych i sosen jako żałobników, okazał się dla mnie inspirujący. I tak zrodziła się bajkopowiastka ry…
Czytaj więcej
Dzięcioł czarny: lekarz lasu czy leśny budowniczy? [Z życia lasu #6]

Dzięcioł czarny: lekarz lasu czy leśny budowniczy? [Z życia lasu #6]

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 15/08/202215/08/20224 komentarzy
Łaziłam po lesie już dwie godziny. Dzień był bezwietrzny i korony drzew wygrzewały się w słońcu zupełnie nieru…
Czytaj więcej
Czy podążać za sercem?

Czy podążać za sercem?

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 09/08/202224/10/2022
Pisarzom coraz trudniej jest znaleźć pieniądze na życie - powiedział Stephen King, jeden z najpoczytniejszych …
Czytaj więcej
Skały Panieńskie, czyli jak siostry Norbertanki uciekały przed Tatarami

Skały Panieńskie, czyli jak siostry Norbertanki uciekały przed Tatarami

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 07/08/202226/12/20254 komentarzy
Rok 1241 nie był dla Krakowa szczęśliwy. W marcu tegoż roku pod Krakowem stanęli Tatarzy. Zdobyli miasto bez w…
Czytaj więcej
Ulica Śpiących Latarni

Ulica Śpiących Latarni

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 04/08/202221/10/2022
W pewnym miasteczku była sobie ulica. Pokryta kocimi łbami, jak inne w tym miasteczku i w tamtym czasie, na po…
Czytaj więcej
„O pisaniu” Antoni Czechow [POLECAM]

„O pisaniu” Antoni Czechow [POLECAM]

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 31/07/202221/10/2022
Czechow: Mówiąc uczciwie, moja praca literacka jeszcze się w ogóle nie zaczęła, mimo że dostałem nagrodę. Tkwią mi w głowie tematy do pięciu dłuższych opowiadań i dwóch powieści. Pomysł jednej z powieści powstał już dawno i niektóre postacie się zestarzały, zanim zostały stworzone. Mam w głowie całą…
Czytaj więcej
„Peron literacki dla Adama” – gdy łączy idea pomocy

„Peron literacki dla Adama” – gdy łączy idea pomocy

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 30/07/202224/10/2022
Ma na imię Adam i walczy ze złośliwym nowotworem - glejakiem wielopostaciowym mózgu. Gdy cztery lata temu leka…
Czytaj więcej
Pająk – cierpliwe czekanie

Pająk – cierpliwe czekanie

KategorieOPOWIEŚCI PRZYRODNICZEPosted on 23/07/202226/12/20252 komentarzy
Pająk. Ma to do siebie, że rozpina swe sieci między drzewami często na wysokości twarzy człowieka, choć nie on…
Czytaj więcej
Jak rusałka kratkowiec stracił życie. Z życia lasu #5

Jak rusałka kratkowiec stracił życie. Z życia lasu #5

KategorieOPOWIEŚCI PRZYRODNICZEPosted on 16/07/202226/12/20250 komentarzy
Rusałka kratkowiec siedział sobie bez ruchu na kwiatku i bujał się na wietrze z rozłożonymi skrzydłami. Pomyś…
Czytaj więcej
Czekanie niczym modlitwa…

Czekanie niczym modlitwa…

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 11/07/202221/10/2022
W mej pamięci pojawiają się czasem różne obrazy, których wspólnym motywem jest czekanie, będące niczym modlitw…
Czytaj więcej
A kiedy wędruję…

A kiedy wędruję…

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 09/07/202226/12/20253 komentarzy
Kiedy wędruję, nie tylko dotykam butami ziemi, oswajając coraz to nowe ścieżki. To coś więcej. Kiedy wędruję, za każdym razem dotykam też czegoś, co jest we mnie, gdzieś, głęboko, czegoś, co wciąż jest nieoswojone i czeka. Idąc tak - przed siebie i wgłąb siebie zarazem - natrafiam na kolejne przest…
Czytaj więcej
Zawód? Pisarz albo… zawód

Zawód? Pisarz albo… zawód

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 03/07/202221/10/2022
Kto jest pisarzem? A dokładniej, kto może nazywać się pisarzem lub może być uznane, że jego zawód to pisarz?…
Czytaj więcej
Refleksja nad powołaniem, czyli dlaczego wrony powinny leczyć dziewczynki. A może nie?

Refleksja nad powołaniem, czyli dlaczego wrony powinny leczyć dziewczynki. A może nie?

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 02/07/202221/10/2022
Odkąd pamiętam, chciałam zostać lekarzem. Pomysł wydawał się absurdalny: nikt w mojej rodzinie nie był lekar…
Czytaj więcej
Pora na maki

Pora na maki

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 19/06/202226/12/20250 komentarzy
I znowu czerwienią się maki. Ich delikatne, wręcz jakby bibułkowe płatki poddają się podmuchom wiatru. Słuszni…
Czytaj więcej
Co znajdziesz na blogu OPOWIEŚCI WĘDROWNE?

Co znajdziesz na blogu OPOWIEŚCI WĘDROWNE?

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 18/06/202218/08/20232 komentarzy
Opowieści Wędrowne powstały z potrzeby dzielenia się z innymi trzema pasjami: pisania, wędrowania i fotografii…
Czytaj więcej

Stronicowanie wpisów

Poprzedni Strona 1 … Strona 15 Strona 16 Strona 17 … Strona 29 Następny

Inspiracje

Tu gdzie śpią zegary, słowa odmierzają czasFilovera

Najnowsza książka

To tylko chwile
MOJE KSIĄŻKI - SKLEP

Kategorie

  • DROGI I BEZDROŻA
  • OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE
  • TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY
  • WŚRÓD ZIÓŁ, WIERZEŃ I ZWYCZAJÓW
  • ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA

Cykle tematyczne: Notatki z drogi * Z życia lasu * Las i Czas * Chwile * Wędrówki Przez Łódzkie * Pszczółkowskie Opowieści *


Okładka dla Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie
1,564
Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

Piszę, wędruję, fotografuję i ♥️ las. Opowieści Wędrowne są o tym, co możesz odkryć, będąc w drodze.

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

2 dni temu

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie
Od wczoraj mamy pełnię #Księżyca 🌕 Lutowa pełnia nazywana jest pełnią #śnieżnego Księżyca ❄️🌕. Jej nazwa wywodzi się z kultury rdzennych ludów Ameryki Północnej i nawiązuje do najobfitszych opadów śniegu, które historycznie występowały tam właśnie w lutym.

Luty był miesiącem bardzo trudnym dla ludów zbieracko-łowieckich. Duże opady śniegu i mrozy utrudniały zdobywanie pożywienia, dlatego czasem ta pełnia była też nazywana Głodnym Księżycem lub Księżycem Kości 🦴🌕.

Myśliwi musieli wykazywać się w tym czasie szczególną wytrzymałością i wewnętrzną siłą, by samemu przetrwać i zapewnić przetrwanie swojemu plemieniu.

Dlatego lutowa pełnia w szczególności symbolizuje wytrwałość i zdolność do radzenia sobie w najtrudniejszych sytuacjach.

Śnieżny krajobraz❄️ pięknie odbijał księżycowe światło, dlatego pełnia ta niosła też nadzieję i przypomnienie, że nawet w najbardziej nieprzyjaznych warunkach życie trwa pod powierzchnią.

Pod śniegiem bowiem formują się już pierwsze oznaki nowego cyklu życia🌿.

Symbolicznie lutowa pełnia wskazuje na wytrwałość, cierpliwość i zaufanie do naturalnych procesów, których efektów jeszcze nie widać.

------
A Ty, wyczekujesz czegoś z niecierpliwością i zaczynasz wątpić, czy to coś się spełni?
... Zobacz więcejZobacz mniej

Zdjęcie

Zobacz na Facebooku
· Udostępnij

Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na LinkedIn Udostępnij przez e-mail

Najnowsze wpisy

Zima, która przywraca równowagę
KategorieOPOWIEŚCI PRZYRODNICZEPosted on 01/02/20260 komentarzy

Zima, która przywraca równowagę

Zegar tyka w rytmie Ziemi
KategoriaOPOWIEŚCI PRZYRODNICZEPosted on 31/01/202631/01/2026

Zegar tyka w rytmie Ziemi

Potrzebuję Ciebie! Zrobisz to dla mnie?
KategoriaZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 23/01/202623/01/2026

Potrzebuję Ciebie! Zrobisz to dla mnie?

A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)
KategoriaTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 20/01/202631/01/2026

A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)

Top 5

  • Gdzie się podziały sikorki?
  • Strachy na lachy w lesie Ruda-Popioły [odcinek 1]
  • Kuklik zwisły - piękny kwiat, kłącze na lekarstwo
  • Sejny - życie to nie tylko zachwyt nad pięknem, ale też niedosyt
  • Czekanie niczym modlitwa...

Najczęściej komentowane

Potrzebuję Ciebie! Zrobisz to dla mnie?

Potrzebuję Ciebie! Zrobisz to dla mnie?

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 23/01/202623/01/202630 komentarzy
Sentymentalna podróż rogowską wąskotorówką
KategoriaDROGI I BEZDROŻAPosted on 10/02/201918/08/2023

Sentymentalna podróż rogowską wąskotorówką

Wyrusz w drogę i znajdź w sobie szczęśliwe dziecko
KategoriaZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 06/12/201920/05/2022

Wyrusz w drogę i znajdź w sobie szczęśliwe dziecko

Pomóż mi poznać Twój Kraków
KategoriaDROGI I BEZDROŻAPosted on 03/12/201922/10/2022

Pomóż mi poznać Twój Kraków

Udostępnij

NewsLetter Listy Wędrowne

Jeśli zapiszesz się na Newsletter, przywędruje on do Ciebie z lekkością, niosąc wieści, co nowego na blogu. Bądź na bieżąco!

Instagram

opowiesciwedrowne

#zima #mróz #śnieg #zimowylas #winter #zima #mróz #śnieg #zimowylas #winter
Na granicy światła i cienia rozmywają się formy, g Na granicy światła i cienia rozmywają się formy, gubią się kształty, robiąc miejsce dla wyobraźni..#leśneruno #światłoicień #forma #kształt #listopad
Bywali na nim królowie, przyjmowano tu poselstwa, Bywali na nim królowie, przyjmowano tu poselstwa, obradowała na nim szlachta, swoją siedzibę mieli tu starostwie kolscy, a jego mury miały bronić przed atakami wrogów. Ten pięknie położony na prawym brzegu Warty średniowieczny zamek w Kole czasy świetności ma już dawno za sobą. Dziś wśród ruin hula wiatr i buszują gawrony.Zamek w Kole, a w zasadzie to, co po nim zostało, znajduje się ok. 30 minut spacerem od Starego Rynku miasta, na niewielkim, sztucznie usypanym wzgórzu na lewym, południowym brzegu głównego nurtu Warty płynącej dawniej kilkoma odnogami, tworzącej rozlewiska i zakola.Już mniej więcej w połowie ścieżki biegnącej wzdłuż wału przeciwpowodziowego dostrzegłam rysujące się czerwienią starej cegły ruiny zamku. Tego dnia były one rozbielone przez gęste od mżawki powietrze, które niczym filtr jak z mlecznej szyby łagodziły kontury ruin, wtapiały je w szare niebo, czyniąc bardziej zjawą niż realnym bytem.Jeśli chcesz wiedzieć więcej o kolskim zamku, zajrzy na mój blog - lubi w Bio, do wpisu "Średniowieczny zamek w Kole – gdzie hula wiatr i buszują gawrony" 😊#Koło #zamekwkole #zamekkolski #zamkiwpolsce #zamkinadwartą #opowieściwędrowne #historiapolskichzamków #wędrówkipopolsce #wędrówkihistoryczne
Mgły o poranku zdecydowanie zastępują mleko do kaw Mgły o poranku zdecydowanie zastępują mleko do kawy 😉 (choć ja akurat piję tylko czarną, no, chyba że cappuccino) 😁 Tak sobie właśnie dziś rano stałam na tarasie, popijałam kawę i patrzyłam na te unoszące się nad łąkami woalki. #mgła #poranek #porannamgła #jesiennełąki #jesiennemgły #krajobrazzaoknem #widoknalas
Jakkolwiek może to dziwnie zabrzmi, ale dawno nie  Jakkolwiek może to dziwnie zabrzmi, ale dawno nie miałam tak przyjemnego 1 listopada. Rano pochodziłam dwie godziny po łąkach i lesie, i to było dobre. Potem było spotkanie z rodziną na obiedzie i wspólne odwiedzanie grobów moich przodków. Dziś byłam w jakiś szczególny sposób wzruszona. Rano poszłam do miejsca, gdzie kiedyś mieszkała moja prababcia, teraz jedynym śladem po niej jest bardzo stary krzew bzu, pod którym lubiła siadać. A po południu odwiedziłam jej grób. Poczułam wspólnotę z nią, choć nigdy nie było mi dane jej poznać. W ogóle poczułam dziś jakąś międzypokoleniową wspólnotę z kobietami z linii mamy. I tak pomyślałam, że tu, gdzie teraz jestem, to nie jest przypadek. #1Listopada #WszystkichŚwiętych #pokolenia #prababcia #wspominki #krągkobiet #kobiecaliniarodowa #życiejesttajemnicą #wspólnotamiędzypokoleniowa #listopadowylas
Drzewa jesienią cudnie się stroją, by potem zostać Drzewa jesienią cudnie się stroją, by potem zostać nagie......#drzewajesienią #barwyjesieni #opowieściwędrowne
W nawie leśnej drogi czekam... #las #przejście #d W nawie leśnej drogi czekam...#las #przejście #droga #brzozyjesienią #ciemność #światło #lasypaństwowe @lasy_panstwowe
Wpis na Instagramie – 17860006173526145 Wpis na Instagramie – 17860006173526145
Już chylą się wrzosy ku listopadowi, ich barwa prz Już chylą się wrzosy ku listopadowi, ich barwa przemija, szarzeje, matowi...#wrzosy #wrzosowiska #przemijanie #wdrodze #cyklżycia #jesienneścieżki
Na skraju lasu zamieszkała Cisza. Otulona tchnieni Na skraju lasu zamieszkała Cisza. Otulona tchnieniem mglistego powietrza bezgłośnie stąpa po dywanach z mchu, tuli się do brzozowych pni, spija krople deszczu z sosnowych igieł. I cała pachnie ziemią. #las #naskraju #jesień #cisza #ziemia #zapachziemi #jesienneklimaty
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji - szwedzka wieś k Wspomnienia z wyprawy do Szwecji - szwedzka wieś koło Ystad.#Ystad #szwecja #szwedzkawieś #podróżenapółnoc #sweden
Czas przemijania. Co ma się zakończyć, zakończy si Czas przemijania. Co ma się zakończyć, zakończy się, by po odpoczynku mogło narodzić się nowe...#czasprzemijania #przemijanie #jesieńwlesie #cyklżycia #koniec #początek #oczekiwanie
Wspomnienia z podróży do Szwecji. Ales Stenar koło Wspomnienia z podróży do Szwecji. Ales Stenar koło Ystad i... krowy 😁#szwecja  #Ystad #alesstenar #podróżenapółnoc #wieś #sweden
Wpis na Instagramie – 18290107219276029 Wpis na Instagramie – 18290107219276029
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji 😊 Wybrzeże zachod Wspomnienia z wyprawy do Szwecji 😊 Wybrzeże zachodnie, okolice Ystad. Więcej na blogu Opowieści Wędrowne, link w Bio.#Ystad #Szwecja #wyprawanapółnoc #mojewędrówki #podróżemałeiduże #opowieściwędrowne
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji: Ales Stenar koło Wspomnienia z wyprawy do Szwecji: Ales Stenar koło Ystad to szwedzkie Stonehenge, przyznam, że urokliwe miejsce. Więcej o nim na moim blogu, link w Bio. #alesstenar #szwecja #ystad #podróżenapółnoc #szwedzkiestonehenge
Jesiennie... #jesień #brzozy #cudownyczas Jesiennie...#jesień #brzozy #cudownyczas
W kołysce mgieł zasypiają wrzosy, których spokojno W kołysce mgieł zasypiają wrzosy, których spokojność odnalazły świercze i babiego lata srebrzyste włosy, czesane słońcem wiatrem deszczem...#ToTylkoChwile #wrzosy #poezjanatury
No i cudnie! Wieczorem ogarniałam trochę teren wok No i cudnie! Wieczorem ogarniałam trochę teren wokół tarasu, patrzę i oczom nie wierzę! Oto modliszka w całej okazałości! Jak gdyby nigdy nic siedziała sobie w trawie, tuż przed wyjściem z tarasu na ogród. Wbiegłam do domu, chwyciłam za aparat, prosząc, by mi tylko nie uciekła. Ale była, czekała na mnie 😉. Jestem podwójnie zadowolna, bo po raz pierwszy widziałam modliszkę na żywo i mogłam jej zrobić fotkę, a w dodatku w moim własnym ogrodzie 😊 Czyż nie jest cudna? Dodam, że modliszka zwyczajna, bo tak się nazywa ta zielona piękność, jest jedynym przedstawicielem modliszek występujących w Polsce i jest pod ścisłą ochroną gatunkową. Cieszę się, że jest także u mnie 😊 #modliszka #owady #modliszkazwyczajna #gatunkipodochroną
To były piękne dni, po prostu piękne dni... #opowi To były piękne dni, po prostu piękne dni...#opowieściwędrowne #pięknedni #pejzaż
Obserwuj na Instagramie

Archiwum wpisów

Etykiety

12 MGNIEŃ ROKU BAJKOPOWIASTKI BUSHCRAFT CHIMERA CHWILE CZAS NA LAS CZASY I ZARAZY featured HISTORIA KSIĄŻKI LAS LAS I CZAS LATO LECZĄCA MOC NATURY MIEJSKIE HISTORIE MOKRADŁA NADMORSKIE KLIMATY NOTATKI Z DROGI OPOWIADANIA OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE OPOWIEŚCI WĘDROWNE OPOWIEŚCI Z PUSZCZY PEREGRYNACJE PLANY POEZJA POLECAJKI PORY ROKU PROZA PRZEMIANY PSZCZÓŁKOWSKIE OPOWIEŚCI PUSZCZA PUSZCZA AUGUSTOWSKA PUSZCZA BIAŁOWIESKA REFLEKSJE RYTUAŁY I ZWYCZAJE RZEKI SŁOWO O PISANIU TO TYLKO CHWILE WSPOMNIENIA WYDARZENIA WYPRAWY WĘDRÓWKI PRZEZ ŁÓDZKIE ZACZYTAJ SIĘ! Z ŻYCIA LASU ŁÓDZKIE KLIMATY
Prywatność i pliki ciasteczka: Ta witryna używa plików ciasteczek. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na ich używanie.

Aby dowiedzieć się więcej, w tym jak kontrolować pliki ciasteczka, zobacz tutaj: Polityka Prywatności

DROGI I BEZDROŻA

  • Urlop! Nareszcie!
  • Zamek w KoleŚredniowieczny zamek w Kole – gdzie hula wiatr i buszują gawrony
  • Puszcza Niepołomicka: wygoda i bezpieczeństwoPuszcza Niepołomicka: wygoda i bezpieczeństwo

TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY

  • A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)
  • Ermia. Opowieść o tym, gdy coś się zmienia. Odc. 2Ermia. Opowieść o tym, gdy coś się zmienia (Odc. 2)
  • Dojrzewam, tworzę, jestemDojrzewam, tworzę, jestem

ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA

  • Zrobisz to dla mnie?Potrzebuję Ciebie! Zrobisz to dla mnie?
  • Gdzie się podziały sikorki?Gdzie się podziały sikorki?
  • Zwierzać się, czyli oddawać się dzikości?Zwierzać się, czyli oddać się temu, co dzikie?

OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE

  • Zima, która przywraca równowagęZima, która przywraca równowagę
  • Zegar tyka w rytmie ZiemiZegar tyka w rytmie Ziemi
  • Goście i sąsiedzi
  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram
  • Mail
©2026 Opowieści Wędrowne - Bogumiła Kempińska-Mirosławska Developed by Vladimir Kulesh.