Skip to content
Opowieści Wędrowne

OPOWIEŚCI WĘDROWNE

  • Zajrzyj tu!
  • Blog
    • DROGI I BEZDROŻA
    • TROPY I KORZENIE
    • TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY
    • ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA
  • O mnie
    • Publikacje
    • Polecajki
    • Fotogaleria
    • Współpraca
  • Książki
    • To Tylko Chwile
    • Chimera
    • Przemiany
    • Życie niedokończone
    • Kup książkę
  • Piosenki
  • Kontakt
  • Listy Wędrowne
  • Szukaj

Tag: PROZA

Tchnienie rzeczy: Stary zegar

Tchnienie rzeczy: Stary zegar

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 22/12/202209/11/2025
Miała w domu stary zegar, ponad stuletni. Gdy była dzieckiem, to na nim babcia uczyła ją rozpoznawać godziny. I wciąż powtarzała - gdy umrę, ten zegar będzie twój. I tak się stało, zegar jednak stał się też zegarem rodzinnej niezgody, gdyż pretensje o niego miały ciotki. Ona jednak nie przejmowała …
Czytaj więcej
Jabłko

Jabłko

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 05/10/202221/10/20222 komentarzy
To było dawno. Może w innym życiu? I była wtedy jesień. Przyszedł, zaniepokojony jej milczeniem od kilku dni. …
Czytaj więcej
Ulica Śpiących Latarni

Ulica Śpiących Latarni

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 04/08/202221/10/2022
W pewnym miasteczku była sobie ulica. Pokryta kocimi łbami, jak inne w tym miasteczku i w tamtym czasie, na po…
Czytaj więcej
Refleksja nad powołaniem, czyli dlaczego wrony powinny leczyć dziewczynki. A może nie?

Refleksja nad powołaniem, czyli dlaczego wrony powinny leczyć dziewczynki. A może nie?

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 02/07/202221/10/2022
Odkąd pamiętam, chciałam zostać lekarzem. Pomysł wydawał się absurdalny: nikt w mojej rodzinie nie był lekar…
Czytaj więcej
Opowieść o Nijakiej. Odcinek 1: W stronę Lasu

Opowieść o Nijakiej. Odcinek 1: W stronę Lasu

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 11/12/202121/10/2022
Dawno, dawno temu, choć nie tak dawno, jak to w bajkach bywa, ale kiedy dokładnie, to nikt nie pamięta, w ma…
Czytaj więcej
Agata, która bała się życia

Agata, która bała się życia

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 25/10/202121/10/2022
Agata nigdy nie mogła się zdecydować, czy zapisywać swoje życie w zeszycie, czy na luźnych kartkach papieru. Zeszyt narzucał pewien porządek: pierwsza, druga, trzecia i kolejne strony, aż się prosiły, by zapisywać na nich już poukładane myśli. Zeszyt bowiem nie lubi skreśleń i zbędnych powtór…
Czytaj więcej
Bajkopowiastka o Pustce i Samotności

Bajkopowiastka o Pustce i Samotności

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 28/06/202121/10/2022
Był sobie Król i piękna Królowa, która nosiła piękne szaty. Oczywiście wszyscy się nią zachwycali, za wyjątk…
Czytaj więcej
Tydzień z życia Weroniki. W poszukiwaniu zagubionej maski

Tydzień z życia Weroniki. W poszukiwaniu zagubionej maski

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 08/03/202121/10/2022
Weronika obudziła się z niepokojącą myślą, że myśli. Myśli o nim. I myśli, czy on myśli o niej, o Weronice. …
Czytaj więcej
Opowiadanie „Teczka”

Opowiadanie „Teczka”

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 05/10/202022/10/2022
Tyle wokół polityki na co dzień, że dziś, przy niedzieli, proponuję się od niej zdecydowanie oderwać i zagłę…
Czytaj więcej
Opowiadanie „Warkocz”, odc. 3 (ostatni)

Opowiadanie „Warkocz”, odc. 3 (ostatni)

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 23/09/202004/10/2024
I kolejna sobota nadeszła, a nawet już się kończy - eh, jak ten czas szybko leci! Niczym pośpieszne pociągi.…
Czytaj więcej
Opowiadanie „Warkocz” odc. 2

Opowiadanie „Warkocz” odc. 2

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 16/09/202004/10/2024
Dziś sobota! Pamiętacie "Warkocz" sprzed tygodnia? Opublikowałam wówczas pierwszy odcinek tego opowiadania. Kto nie pamięta, może zajrzeć tutaj: Warkocz odc. 1. A ponieważ słowo się rzekło, to dziś publikuję odcinek 2. Tak więc zróbcie sobie teraz dobrą herbatę lub kawę, a może ktoś się sku…
Czytaj więcej
Opowiadanie „Warkocz”, odc. 1

Opowiadanie „Warkocz”, odc. 1

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 09/09/202004/10/2024
Jak przystało na sobotni wieczór, mam nadzieję, że macie trochę wolnego od pracy czasu. Bo ja chętnie Wam go…
Czytaj więcej
Płaszcz z ptasich piór

Płaszcz z ptasich piór

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 29/06/202021/10/2022
Druga w nocy to niekoniecznie dobra pora, by siedzieć przy komputerze i pisać artykuł. Szczególnie, że dziej…
Czytaj więcej

Inspiracje

Opowieści Wędrowne są o tym, co możesz znaleźć, będąc w drodzeFilovera

Kategorie

  • CO NOWEGO?
  • DROGI I BEZDROŻA
  • TROPY I KORZENIE
  • TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY
  • ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA

Cykle tematyczne: * Trująca Moc Natury* Wśród ziół, wierzeń i zwyczajów * Opowieści spod znaku Eskulapa * Klasztorne Szlaki * W Krainie Północy* Wędrówki Przez Łódzkie * Pszczółkowskie Opowieści * Opowieści Przyrodnicze*

Najnowsze wpisy

Małpy Woronowa. W poszukiwaniu utraconej młodości (odc.1)
KategorieTROPY I KORZENIEPosted on 30/07/2026

Małpy Woronowa. W poszukiwaniu utraconej młodości (odc.1)

Jak to jest być rurkoczułkowcem?
KategoriaDROGI I BEZDROŻAPosted on 26/07/2026

Jak to jest być rurkoczułkowcem?

Świat szmat
KategoriaTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 25/07/202625/07/2026

Świat szmat

Trujące księgi. Gdy lektura zabija
KategoriaTROPY I KORZENIEPosted on 24/07/2026

Trujące księgi. Gdy lektura zabija

Najnowsza książka

To tylko chwile
MOJE KSIĄŻKI - SKLEP
nakanapie.pl


Okładka dla Opowieści Wędrowne
1,704
Opowieści Wędrowne

Opowieści Wędrowne

Piszę, wędruję, fotografuję. Opowieści Wędrowne są o tym, co możesz odkryć, będąc w drodze.

Opowieści Wędrowne

5 dni temu

Opowieści Wędrowne
Wesprzyj, jeśli możesz. ... Zobacz więcejZobacz mniej
Zobacz na Facebooku
· Udostępnij

Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Share on LinkedIn Udostępnij przez e-mail

Top 5

  • Młyn, zalew w Baryczy i okolice. W dolinie Grabi #3
  • Lasy okolic Tuszyna dla zdrowia i zmysłów ukojenia
  • Dom Evy Braun. Między historią a legendą
  • Przepis na kaczki
  • Każda pliszka swój ogonek chwali, ale...

Udostępnij

NewsLetter Listy Wędrowne

Jeśli zapiszesz się na Newsletter, przywędruje on do Ciebie z lekkością, niosąc wieści, co nowego na blogu. Bądź na bieżąco!

Instagram

opowiesciwedrowne

Czy wiedza zmniejsza strach, czy wręcz przeciwnie? Czy wiedza zmniejsza strach, czy wręcz przeciwnie? #OpowieściEskulapa #HistoriaMedycyny #ospa #epidemieOpowieści Wędrowne
Ależ ten czas leci!!! #czas #upływa #szybko Ależ ten czas leci!!! #czas #upływa #szybko
Sepia i złoto... #rzeka #wieczór Sepia i złoto...#rzeka #wieczór
Są takie dni, kiedy ziemia przestaje być czymś sta Są takie dni, kiedy ziemia przestaje być czymś stałym. Kiedy to, co było twarde, zaczyna ustępować i po prostu puszcza. Roztopy nie przychodzą z hukiem – przychodzą szmerem wody, która kropla po kropli wsiąka, przesącza się, podmywa, rozluźnia.Śnieg i zimowa zmarzlina, które wydawały się wieczne, nagle okazują się być tylko formą przejściową. Znikają. Łąki stają się wówczas zwierciadłami. Zamieniają się w małe jeziorka z wyspami wysokich traw, a przepełnione wodą rzeczki rozlewają się szeroką wstęgą, oplatając pnie nagich jeszcze drzew.Olsze stoją po kostki w wodzie, jakby zanurzone w pamięci dawnych wiosen. Brzozy ze swoją koronkową koroną odbijają się w płytkich rozlewiskach podwójnie – raz w powietrzu, raz w wodzie. Granice znikają. To, co było ścieżką, jest teraz strumieniem. To, co było brzegiem, staje się wyspą.Roztopy są chwilą, w której krajobraz zgadza się na nieporządek. Na chaos. Na rozlanie. Na to, że nie wszystko musi być pod kontrolą...#roztopy #RytmZiemi #OpowieściWędrowne #luty #rozpływanie
#zima #mróz #śnieg #zimowylas #winter #zima #mróz #śnieg #zimowylas #winter
Na granicy światła i cienia rozmywają się formy, g Na granicy światła i cienia rozmywają się formy, gubią się kształty, robiąc miejsce dla wyobraźni..#leśneruno #światłoicień #forma #kształt #listopad
Bywali na nim królowie, przyjmowano tu poselstwa, Bywali na nim królowie, przyjmowano tu poselstwa, obradowała na nim szlachta, swoją siedzibę mieli tu starostwie kolscy, a jego mury miały bronić przed atakami wrogów. Ten pięknie położony na prawym brzegu Warty średniowieczny zamek w Kole czasy świetności ma już dawno za sobą. Dziś wśród ruin hula wiatr i buszują gawrony.Zamek w Kole, a w zasadzie to, co po nim zostało, znajduje się ok. 30 minut spacerem od Starego Rynku miasta, na niewielkim, sztucznie usypanym wzgórzu na lewym, południowym brzegu głównego nurtu Warty płynącej dawniej kilkoma odnogami, tworzącej rozlewiska i zakola.Już mniej więcej w połowie ścieżki biegnącej wzdłuż wału przeciwpowodziowego dostrzegłam rysujące się czerwienią starej cegły ruiny zamku. Tego dnia były one rozbielone przez gęste od mżawki powietrze, które niczym filtr jak z mlecznej szyby łagodziły kontury ruin, wtapiały je w szare niebo, czyniąc bardziej zjawą niż realnym bytem.Jeśli chcesz wiedzieć więcej o kolskim zamku, zajrzy na mój blog - lubi w Bio, do wpisu "Średniowieczny zamek w Kole – gdzie hula wiatr i buszują gawrony" 😊#Koło #zamekwkole #zamekkolski #zamkiwpolsce #zamkinadwartą #opowieściwędrowne #historiapolskichzamków #wędrówkipopolsce #wędrówkihistoryczne
Mgły o poranku zdecydowanie zastępują mleko do kaw Mgły o poranku zdecydowanie zastępują mleko do kawy 😉 (choć ja akurat piję tylko czarną, no, chyba że cappuccino) 😁 Tak sobie właśnie dziś rano stałam na tarasie, popijałam kawę i patrzyłam na te unoszące się nad łąkami woalki. #mgła #poranek #porannamgła #jesiennełąki #jesiennemgły #krajobrazzaoknem #widoknalas
Jakkolwiek może to dziwnie zabrzmi, ale dawno nie Jakkolwiek może to dziwnie zabrzmi, ale dawno nie miałam tak przyjemnego 1 listopada. Rano pochodziłam dwie godziny po łąkach i lesie, i to było dobre. Potem było spotkanie z rodziną na obiedzie i wspólne odwiedzanie grobów moich przodków. Dziś byłam w jakiś szczególny sposób wzruszona. Rano poszłam do miejsca, gdzie kiedyś mieszkała moja prababcia, teraz jedynym śladem po niej jest bardzo stary krzew bzu, pod którym lubiła siadać. A po południu odwiedziłam jej grób. Poczułam wspólnotę z nią, choć nigdy nie było mi dane jej poznać. W ogóle poczułam dziś jakąś międzypokoleniową wspólnotę z kobietami z linii mamy. I tak pomyślałam, że tu, gdzie teraz jestem, to nie jest przypadek. #1Listopada #WszystkichŚwiętych #pokolenia #prababcia #wspominki #krągkobiet #kobiecaliniarodowa #życiejesttajemnicą #wspólnotamiędzypokoleniowa #listopadowylas
Drzewa jesienią cudnie się stroją, by potem zostać Drzewa jesienią cudnie się stroją, by potem zostać nagie......#drzewajesienią #barwyjesieni #opowieściwędrowne
W nawie leśnej drogi czekam... #las #przejście #d W nawie leśnej drogi czekam...#las #przejście #droga #brzozyjesienią #ciemność #światło #lasypaństwowe @lasy_panstwowe
Wpis na Instagramie – 17860006173526145 Wpis na Instagramie – 17860006173526145
Już chylą się wrzosy ku listopadowi, ich barwa prz Już chylą się wrzosy ku listopadowi, ich barwa przemija, szarzeje, matowi...#wrzosy #wrzosowiska #przemijanie #wdrodze #cyklżycia #jesienneścieżki
Na skraju lasu zamieszkała Cisza. Otulona tchnieni Na skraju lasu zamieszkała Cisza. Otulona tchnieniem mglistego powietrza bezgłośnie stąpa po dywanach z mchu, tuli się do brzozowych pni, spija krople deszczu z sosnowych igieł. I cała pachnie ziemią. #las #naskraju #jesień #cisza #ziemia #zapachziemi #jesienneklimaty
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji - szwedzka wieś k Wspomnienia z wyprawy do Szwecji - szwedzka wieś koło Ystad.#Ystad #szwecja #szwedzkawieś #podróżenapółnoc #sweden
Czas przemijania. Co ma się zakończyć, zakończy si Czas przemijania. Co ma się zakończyć, zakończy się, by po odpoczynku mogło narodzić się nowe...#czasprzemijania #przemijanie #jesieńwlesie #cyklżycia #koniec #początek #oczekiwanie
Wspomnienia z podróży do Szwecji. Ales Stenar koło Wspomnienia z podróży do Szwecji. Ales Stenar koło Ystad i... krowy 😁#szwecja  #Ystad #alesstenar #podróżenapółnoc #wieś #sweden
Wpis na Instagramie – 18290107219276029 Wpis na Instagramie – 18290107219276029
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji 😊 Wybrzeże zachod Wspomnienia z wyprawy do Szwecji 😊 Wybrzeże zachodnie, okolice Ystad. Więcej na blogu Opowieści Wędrowne, link w Bio.#Ystad #Szwecja #wyprawanapółnoc #mojewędrówki #podróżemałeiduże #opowieściwędrowne
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji: Ales Stenar koło Wspomnienia z wyprawy do Szwecji: Ales Stenar koło Ystad to szwedzkie Stonehenge, przyznam, że urokliwe miejsce. Więcej o nim na moim blogu, link w Bio. #alesstenar #szwecja #ystad #podróżenapółnoc #szwedzkiestonehenge
Obserwuj na Instagramie

Archiwum wpisów

Etykiety

BAJKOPOWIASTKI CHIMERA CHWILE CZAS NA LAS featured HISTORIA HISTORIA MEDYCYNY KLASZTORNE SZLAKI KSIĄŻKI LAS LAS I CZAS LECZĄCA MOC NATURY MIEJSKIE HISTORIE MYŚLI ROZPROSZONE NADMORSKIE KLIMATY OPOWIADANIA OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE OPOWIEŚCI SPOD ZNAKU ESKULAPA OPOWIEŚCI WĘDROWNE OPOWIEŚCI Z PUSZCZY PIOSENKI PLANY POEZJA POLECAJKI PORY ROKU PROZA PSZCZÓŁKOWSKIE OPOWIEŚCI PUSZCZA PUSZCZA BIAŁOWIESKA REFLEKSJE RYTM ZIEMI RYTUAŁY I ZWYCZAJE SŁOWO O PISANIU TO TYLKO CHWILE W KRAINIE PÓŁNOCY WSPOMNIENIA WYDARZENIA WYPRAWY WĘDRÓWKI PO HISTORII WĘDRÓWKI PRZEZ ŁÓDZKIE WŚRÓD ZIÓŁ WIERZEŃ I ZWYCZAJÓW ZACZYTAJ SIĘ! ZWIERZĘTA Z ŻYCIA LASU ŁÓDZKIE KLIMATY
Prywatność i pliki ciasteczka: Ta witryna używa plików ciasteczek. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na ich używanie.

Aby dowiedzieć się więcej, w tym jak kontrolować pliki ciasteczka, zobacz tutaj: Polityka Prywatności

DROGI I BEZDROŻA

  • Wyprawa w gląb Puszczy BialowieskiejWyprawa w głąb Puszczy Białowieskiej. Dzień drugi: od Czerlonki do Białowieży
  • Wodo moja, wodo, jakżeś szmaragdowa, czyli Niebieskie Źródła jesieniąNiebieskie Źródła jesienią, czyli woda moja, wodo, jakżeś szmaragdowa
  • Wilki w Puszczy Białowieskiej: bać się, czy nie?Wilki w Puszczy Białowieskiej. Bać się, czy nie?

TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY

  • Świat szmatŚwiat szmat
  • Lekarz czasu i zegary
  • Stół, który przypomniał sobie, jak był dębemStół, który przypomniał sobie, jak był dębem

ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA

  • Trzeba wyjść do ludzi. Można Na KanapieTrzeba wyjść do ludzi. Można Na Kanapie
  • Liczba dnia: 468Liczba dnia: 468
  • Paradoks światła i cieniaParadoks światła i cienia

TROPY I KORZENIE

  • Małpy Woronowa. W poszukiwaniu utraconej młodościMałpy Woronowa. W poszukiwaniu utraconej młodości (odc.1)
  • Trujące księgi. Gdy lektura zabijaTrujące księgi. Gdy lektura zabija
  • I jak tu nie kochać lebiodki?I jak tu nie kochać lebiodki?
  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram
  • Mail
©2026 Opowieści Wędrowne - Bogumiła Kempińska-Mirosławska Developed by Vladimir Kulesh.

Wczytywanie komentarzy...