Skip to content
OPOWIEŚCI WĘDROWNE

OPOWIEŚCI WĘDROWNE

  • Zajrzyj tu!
    • O mnie
    • Moje publikacje
    • Współpraca
    • Polecajki
  • Blog
    • DROGI I BEZDROŻA
    • OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE
    • WŚRÓD ZIÓŁ, WIERZEŃ I ZWYCZAJÓW
    • TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY
    • ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA
  • Moje książki
    • To Tylko Chwile
    • Chimera
    • Przemiany
    • Życie niedokończone
    • Kup książkę
  • Fotogaleria
  • Kontakt
  • Listy Wędrowne
  • Szukaj
Las. Gdy natura jest modlitwą

Las. Gdy natura jest modlitwą

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 02/04/202030/12/20230 komentarzy
Wyszłam, by nie zwariować. To zaledwie las wokół lotniska na Lublinku, a jakby inny już świat. Miejsce, które dobrze znam z wycieczek rowerowych, zawsze pełne ludzi tym razem było puste i jakby martwe. Tak sądziłam. A jednak nie. Bo właśnie tego dnia poszczułam całą sobą, że las pozbawiony nachal…
Czytaj więcej
Świat się zatrzymał. Czas na poszukiwanie: dokąd?

Świat się zatrzymał. Czas na poszukiwanie: dokąd?

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 29/03/202020/05/20223 komentarzy
Sfrustrowana codziennym pośpiechem jeszcze niedawno marzyłam: ach, niech świat zatrzyma się choć na chwilę, by…
Czytaj więcej
Pani droga, kiedyś to dopiero zarazy bywały…

Pani droga, kiedyś to dopiero zarazy bywały…

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 07/03/202020/08/20220 komentarzy
Mamy epidemię, przynajmniej tak mówią, więc na razie o dalszych podróżach można tylko pomarzyć. Ale zawsze moż…
Czytaj więcej
Gdy Syberia woła ? przyjdź!

Gdy Syberia woła ? przyjdź!

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 01/02/202022/10/202212 komentarzy
Czy też tak masz, że dokądś cię ciągnie, a Ty nawet nie wiesz, dlaczego tam? Ja tak mam ? mnie woła Syberia. I…
Czytaj więcej
Koleje życia – bagaż, którego nie można się pozbyć

Koleje życia – bagaż, którego nie można się pozbyć

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 26/01/202031/07/202210 komentarzy
Dworce - miejsca spotkań i rozstań, czekania i doczekania, przesiadek, wysiadek, ucieczek i powrotów. Miejsca,…
Czytaj więcej
Epidauros – nie tylko ruiny zostały

Epidauros – nie tylko ruiny zostały

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 17/01/202014/03/20232 komentarzy
Epidauros. Dziś wygrzewają się tu tylko kamienie, bielejące w peloponeskim słońcu niczym stare kości. Resztki świątynnych murów niewiele dają cienia, ten jeszcze można znaleźć wśród pinii i drzew oliwnych. Martwa cisza ścieli się na fundamentach przeszłości. A przecież kiedyś toczyło się tu życie …
Czytaj więcej
Walczymy, lecz życie to nie pole bitwy, ale droga

Walczymy, lecz życie to nie pole bitwy, ale droga

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 28/12/201914/03/20230 komentarzy
Walczymy. Codziennie. Do ostatniego tchu. Czy można żyć inaczej? W wersji banalnej walczymy np. z kilogramami…
Czytaj więcej
Pustynia Wadi Rum: cisza, zamknięcie, bezczas

Pustynia Wadi Rum: cisza, zamknięcie, bezczas

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 19/12/201922/10/202210 komentarzy
Pustynia Wadi Rum. Gdybym miała użyć tylko jedno słowo, by ją opisać, napisałabym ? cisza. Gdybym miała trzy, …
Czytaj więcej
Mielno po sezonie i duch peerelu

Mielno po sezonie i duch peerelu

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 14/12/201904/11/20252 komentarzy
Mielno to jeden z tych nadmorskich kurortów, w których po sezonie średnia wieku gwałtownie rośnie. Równie gwał…
Czytaj więcej
O tym, co się pojawia, kiedy ktoś niknie – Marek Bieńczyk, „Kontener” [książka]

O tym, co się pojawia, kiedy ktoś niknie – Marek Bieńczyk, „Kontener” [książka]

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 07/12/201920/05/20222 komentarzy
Kraków. Andrzejkowy wieczór. Stary Rynek się bawi, a ja myszkuję w księgarni. Okładki książek krzyczą kolorami…
Czytaj więcej
Wyrusz w drogę i znajdź w sobie szczęśliwe dziecko

Wyrusz w drogę i znajdź w sobie szczęśliwe dziecko

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 06/12/201920/05/202216 komentarzy
"Człowiek nigdy nie będzie szczęśliwy, jeżeli nie odnajdzie w sobie dziecka" - napisał na Twitterze Eryk#Cantona w odprowadzi na mój post "Dlaczego nie czujemy się szczęśliwi". I ja się z nim zgadzam. Bo chodzi o nasze wewnętrzne dziecko. Czy pamiętasz, kiedy przestałeś być dzieckiem? Ja pamiętam…
Czytaj więcej
Pomóż mi poznać Twój Kraków

Pomóż mi poznać Twój Kraków

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 03/12/201922/10/202214 komentarzy
Kraków - to po Warszawie drugie miasto w Polsce, do którego od lat najczęściej jeżdżę. Nie w celach turystyczn…
Czytaj więcej
Pomiędzy Niebem a Ziemią. Popielgrzymkowe refleksje

Pomiędzy Niebem a Ziemią. Popielgrzymkowe refleksje

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 24/11/201904/11/20259 komentarzy
Od mojego powrotu z pielgrzymki do Ziemi Świętej minęło już kilka dni, a ja wciąż nie mogę zająć się w pełni s…
Czytaj więcej
Ziemia Święta czeka

Ziemia Święta czeka

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 08/11/201920/05/20224 komentarzy
Są takie miejsca na Ziemi, w których w życiu powinno się być przynajmniej raz. Dla mnie takim miejscem niewątp…
Czytaj więcej
Dlaczego nie czujemy się szczęśliwi?

Dlaczego nie czujemy się szczęśliwi?

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 31/10/201920/05/20223 komentarzy
Choroba, długi, zdrada, bieda, brak pracy czy samotność - to zupełnie zrozumiałe powody, by nie czuć się szczę…
Czytaj więcej

Stronicowanie wpisów

Poprzedni Strona 1 … Strona 27 Strona 28 Strona 29 Następny

Inspiracje

Tu gdzie śpią zegary, słowa odmierzają czasFilovera

Najnowsza książka

To tylko chwile
MOJE KSIĄŻKI - SKLEP

Kategorie

  • DROGI I BEZDROŻA
  • OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE
  • TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY
  • WŚRÓD ZIÓŁ, WIERZEŃ I ZWYCZAJÓW
  • ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA

Cykle tematyczne: Notatki z drogi * Z życia lasu * Las i Czas * Chwile * Wędrówki Przez Łódzkie * Pszczółkowskie Opowieści *


Okładka dla Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie
1,561
Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

Piszę, wędruję, fotografuję i ♥️ las. Opowieści Wędrowne są o tym, co możesz odkryć, będąc w drodze.

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

1 tydzień temu

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie
Od wczoraj mamy pełnię #Księżyca 🌕 Lutowa pełnia nazywana jest pełnią #śnieżnego Księżyca ❄️🌕. Jej nazwa wywodzi się z kultury rdzennych ludów Ameryki Północnej i nawiązuje do najobfitszych opadów śniegu, które historycznie występowały tam właśnie w lutym.

Luty był miesiącem bardzo trudnym dla ludów zbieracko-łowieckich. Duże opady śniegu i mrozy utrudniały zdobywanie pożywienia, dlatego czasem ta pełnia była też nazywana Głodnym Księżycem lub Księżycem Kości 🦴🌕.

Myśliwi musieli wykazywać się w tym czasie szczególną wytrzymałością i wewnętrzną siłą, by samemu przetrwać i zapewnić przetrwanie swojemu plemieniu.

Dlatego lutowa pełnia w szczególności symbolizuje wytrwałość i zdolność do radzenia sobie w najtrudniejszych sytuacjach.

Śnieżny krajobraz❄️ pięknie odbijał księżycowe światło, dlatego pełnia ta niosła też nadzieję i przypomnienie, że nawet w najbardziej nieprzyjaznych warunkach życie trwa pod powierzchnią.

Pod śniegiem bowiem formują się już pierwsze oznaki nowego cyklu życia🌿.

Symbolicznie lutowa pełnia wskazuje na wytrwałość, cierpliwość i zaufanie do naturalnych procesów, których efektów jeszcze nie widać.

------
A Ty, wyczekujesz czegoś z niecierpliwością i zaczynasz wątpić, czy to coś się spełni?
... Zobacz więcejZobacz mniej

Zdjęcie

Zobacz na Facebooku
· Udostępnij

Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na LinkedIn Udostępnij przez e-mail

Najnowsze wpisy

A na drogę kij podróżny
KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 12/02/202612/02/20260 komentarzy

A na drogę kij podróżny

Sosnowe igły lekarstwem?
KategoriaWŚRÓD ZIÓŁ, WIERZEŃ I ZWYCZAJÓWPosted on 12/02/202612/02/2026

Sosnowe igły lekarstwem?

Sosnowe igły: pamięć, siła, trwanie
KategoriaWŚRÓD ZIÓŁ, WIERZEŃ I ZWYCZAJÓWPosted on 11/02/2026

Sosnowe igły: pamięć, siła, trwanie

Zima, która przywraca równowagę
KategoriaOPOWIEŚCI PRZYRODNICZEPosted on 01/02/2026

Zima, która przywraca równowagę

Top 5

  • Gdzie się podziały sikorki?
  • Zielnik Syreniusza z XVII wieku, czyli o mocy ziół wszelakich
  • Prostota życia - mniej znaczy więcej
  • Macheront - prawda i śmierć
  • A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)

Najczęściej komentowane

Potrzebuję Ciebie! Zrobisz to dla mnie?

Potrzebuję Ciebie! Zrobisz to dla mnie?

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 23/01/202623/01/202630 komentarzy
Sentymentalna podróż rogowską wąskotorówką
KategoriaDROGI I BEZDROŻAPosted on 10/02/201918/08/2023

Sentymentalna podróż rogowską wąskotorówką

Wyrusz w drogę i znajdź w sobie szczęśliwe dziecko
KategoriaZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 06/12/201920/05/2022

Wyrusz w drogę i znajdź w sobie szczęśliwe dziecko

Pomóż mi poznać Twój Kraków
KategoriaDROGI I BEZDROŻAPosted on 03/12/201922/10/2022

Pomóż mi poznać Twój Kraków

Udostępnij

NewsLetter Listy Wędrowne

Jeśli zapiszesz się na Newsletter, przywędruje on do Ciebie z lekkością, niosąc wieści, co nowego na blogu. Bądź na bieżąco!

Instagram

opowiesciwedrowne

#zima #mróz #śnieg #zimowylas #winter #zima #mróz #śnieg #zimowylas #winter
Na granicy światła i cienia rozmywają się formy, g Na granicy światła i cienia rozmywają się formy, gubią się kształty, robiąc miejsce dla wyobraźni..#leśneruno #światłoicień #forma #kształt #listopad
Bywali na nim królowie, przyjmowano tu poselstwa, Bywali na nim królowie, przyjmowano tu poselstwa, obradowała na nim szlachta, swoją siedzibę mieli tu starostwie kolscy, a jego mury miały bronić przed atakami wrogów. Ten pięknie położony na prawym brzegu Warty średniowieczny zamek w Kole czasy świetności ma już dawno za sobą. Dziś wśród ruin hula wiatr i buszują gawrony.Zamek w Kole, a w zasadzie to, co po nim zostało, znajduje się ok. 30 minut spacerem od Starego Rynku miasta, na niewielkim, sztucznie usypanym wzgórzu na lewym, południowym brzegu głównego nurtu Warty płynącej dawniej kilkoma odnogami, tworzącej rozlewiska i zakola.Już mniej więcej w połowie ścieżki biegnącej wzdłuż wału przeciwpowodziowego dostrzegłam rysujące się czerwienią starej cegły ruiny zamku. Tego dnia były one rozbielone przez gęste od mżawki powietrze, które niczym filtr jak z mlecznej szyby łagodziły kontury ruin, wtapiały je w szare niebo, czyniąc bardziej zjawą niż realnym bytem.Jeśli chcesz wiedzieć więcej o kolskim zamku, zajrzy na mój blog - lubi w Bio, do wpisu "Średniowieczny zamek w Kole – gdzie hula wiatr i buszują gawrony" 😊#Koło #zamekwkole #zamekkolski #zamkiwpolsce #zamkinadwartą #opowieściwędrowne #historiapolskichzamków #wędrówkipopolsce #wędrówkihistoryczne
Mgły o poranku zdecydowanie zastępują mleko do kaw Mgły o poranku zdecydowanie zastępują mleko do kawy 😉 (choć ja akurat piję tylko czarną, no, chyba że cappuccino) 😁 Tak sobie właśnie dziś rano stałam na tarasie, popijałam kawę i patrzyłam na te unoszące się nad łąkami woalki. #mgła #poranek #porannamgła #jesiennełąki #jesiennemgły #krajobrazzaoknem #widoknalas
Jakkolwiek może to dziwnie zabrzmi, ale dawno nie  Jakkolwiek może to dziwnie zabrzmi, ale dawno nie miałam tak przyjemnego 1 listopada. Rano pochodziłam dwie godziny po łąkach i lesie, i to było dobre. Potem było spotkanie z rodziną na obiedzie i wspólne odwiedzanie grobów moich przodków. Dziś byłam w jakiś szczególny sposób wzruszona. Rano poszłam do miejsca, gdzie kiedyś mieszkała moja prababcia, teraz jedynym śladem po niej jest bardzo stary krzew bzu, pod którym lubiła siadać. A po południu odwiedziłam jej grób. Poczułam wspólnotę z nią, choć nigdy nie było mi dane jej poznać. W ogóle poczułam dziś jakąś międzypokoleniową wspólnotę z kobietami z linii mamy. I tak pomyślałam, że tu, gdzie teraz jestem, to nie jest przypadek. #1Listopada #WszystkichŚwiętych #pokolenia #prababcia #wspominki #krągkobiet #kobiecaliniarodowa #życiejesttajemnicą #wspólnotamiędzypokoleniowa #listopadowylas
Drzewa jesienią cudnie się stroją, by potem zostać Drzewa jesienią cudnie się stroją, by potem zostać nagie......#drzewajesienią #barwyjesieni #opowieściwędrowne
W nawie leśnej drogi czekam... #las #przejście #d W nawie leśnej drogi czekam...#las #przejście #droga #brzozyjesienią #ciemność #światło #lasypaństwowe @lasy_panstwowe
Wpis na Instagramie – 17860006173526145 Wpis na Instagramie – 17860006173526145
Już chylą się wrzosy ku listopadowi, ich barwa prz Już chylą się wrzosy ku listopadowi, ich barwa przemija, szarzeje, matowi...#wrzosy #wrzosowiska #przemijanie #wdrodze #cyklżycia #jesienneścieżki
Na skraju lasu zamieszkała Cisza. Otulona tchnieni Na skraju lasu zamieszkała Cisza. Otulona tchnieniem mglistego powietrza bezgłośnie stąpa po dywanach z mchu, tuli się do brzozowych pni, spija krople deszczu z sosnowych igieł. I cała pachnie ziemią. #las #naskraju #jesień #cisza #ziemia #zapachziemi #jesienneklimaty
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji - szwedzka wieś k Wspomnienia z wyprawy do Szwecji - szwedzka wieś koło Ystad.#Ystad #szwecja #szwedzkawieś #podróżenapółnoc #sweden
Czas przemijania. Co ma się zakończyć, zakończy si Czas przemijania. Co ma się zakończyć, zakończy się, by po odpoczynku mogło narodzić się nowe...#czasprzemijania #przemijanie #jesieńwlesie #cyklżycia #koniec #początek #oczekiwanie
Wspomnienia z podróży do Szwecji. Ales Stenar koło Wspomnienia z podróży do Szwecji. Ales Stenar koło Ystad i... krowy 😁#szwecja  #Ystad #alesstenar #podróżenapółnoc #wieś #sweden
Wpis na Instagramie – 18290107219276029 Wpis na Instagramie – 18290107219276029
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji 😊 Wybrzeże zachod Wspomnienia z wyprawy do Szwecji 😊 Wybrzeże zachodnie, okolice Ystad. Więcej na blogu Opowieści Wędrowne, link w Bio.#Ystad #Szwecja #wyprawanapółnoc #mojewędrówki #podróżemałeiduże #opowieściwędrowne
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji: Ales Stenar koło Wspomnienia z wyprawy do Szwecji: Ales Stenar koło Ystad to szwedzkie Stonehenge, przyznam, że urokliwe miejsce. Więcej o nim na moim blogu, link w Bio. #alesstenar #szwecja #ystad #podróżenapółnoc #szwedzkiestonehenge
Jesiennie... #jesień #brzozy #cudownyczas Jesiennie...#jesień #brzozy #cudownyczas
W kołysce mgieł zasypiają wrzosy, których spokojno W kołysce mgieł zasypiają wrzosy, których spokojność odnalazły świercze i babiego lata srebrzyste włosy, czesane słońcem wiatrem deszczem...#ToTylkoChwile #wrzosy #poezjanatury
No i cudnie! Wieczorem ogarniałam trochę teren wok No i cudnie! Wieczorem ogarniałam trochę teren wokół tarasu, patrzę i oczom nie wierzę! Oto modliszka w całej okazałości! Jak gdyby nigdy nic siedziała sobie w trawie, tuż przed wyjściem z tarasu na ogród. Wbiegłam do domu, chwyciłam za aparat, prosząc, by mi tylko nie uciekła. Ale była, czekała na mnie 😉. Jestem podwójnie zadowolna, bo po raz pierwszy widziałam modliszkę na żywo i mogłam jej zrobić fotkę, a w dodatku w moim własnym ogrodzie 😊 Czyż nie jest cudna? Dodam, że modliszka zwyczajna, bo tak się nazywa ta zielona piękność, jest jedynym przedstawicielem modliszek występujących w Polsce i jest pod ścisłą ochroną gatunkową. Cieszę się, że jest także u mnie 😊 #modliszka #owady #modliszkazwyczajna #gatunkipodochroną
To były piękne dni, po prostu piękne dni... #opowi To były piękne dni, po prostu piękne dni...#opowieściwędrowne #pięknedni #pejzaż
Obserwuj na Instagramie

Archiwum wpisów

Etykiety

12 MGNIEŃ ROKU BAJKOPOWIASTKI BUSHCRAFT CHIMERA CHWILE CZAS NA LAS featured HISTORIA KSIĄŻKI LAS LAS I CZAS LATO LECZĄCA MOC NATURY MIEJSKIE HISTORIE MOKRADŁA NADMORSKIE KLIMATY NOTATKI Z DROGI OPOWIADANIA OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE OPOWIEŚCI WĘDROWNE OPOWIEŚCI Z PUSZCZY PEREGRYNACJE PLANY POEZJA POLECAJKI PORY ROKU PROZA PRZEMIANY PSZCZÓŁKOWSKIE OPOWIEŚCI PUSZCZA PUSZCZA AUGUSTOWSKA PUSZCZA BIAŁOWIESKA REFLEKSJE RYTUAŁY I ZWYCZAJE RZEKI SŁOWO O PISANIU TO TYLKO CHWILE WSPOMNIENIA WYDARZENIA WYPRAWY WĘDRÓWKI PRZEZ ŁÓDZKIE ZACZYTAJ SIĘ! ZIMA Z ŻYCIA LASU ŁÓDZKIE KLIMATY
Prywatność i pliki ciasteczka: Ta witryna używa plików ciasteczek. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na ich używanie.

Aby dowiedzieć się więcej, w tym jak kontrolować pliki ciasteczka, zobacz tutaj: Polityka Prywatności

DROGI I BEZDROŻA

  • Ojców – pełna improwizacja
  • Pabianicke wędrówki - tyle dróg...Pabianickie wędrówki, czyli tyle dróg…
  • Mokradła na Nerem, czyli jesień w pełni

TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY

  • A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)
  • Ermia. Opowieść o tym, gdy coś się zmienia. Odc. 2Ermia. Opowieść o tym, gdy coś się zmienia (Odc. 2)
  • Dojrzewam, tworzę, jestemDojrzewam, tworzę, jestem

ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA

  • Zrobisz to dla mnie?Potrzebuję Ciebie! Zrobisz to dla mnie?
  • Gdzie się podziały sikorki?Gdzie się podziały sikorki?
  • Zwierzać się, czyli oddawać się dzikości?Zwierzać się, czyli oddać się temu, co dzikie?

OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE

  • Zima, która przywraca równowagęZima, która przywraca równowagę
  • Zegar tyka w rytmie ZiemiZegar tyka w rytmie Ziemi
  • Goście i sąsiedzi
  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram
  • Mail
©2026 Opowieści Wędrowne - Bogumiła Kempińska-Mirosławska Developed by Vladimir Kulesh.