Skip to content
OPOWIEŚCI WĘDROWNE

OPOWIEŚCI WĘDROWNE

  • Zajrzyj tu!
  • Blog
    • DROGI I BEZDROŻA
    • TROPY I KORZENIE
    • TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY
    • ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA
  • O mnie
    • Publikacje
    • Polecajki
    • Fotogaleria
    • Współpraca
  • Książki
    • To Tylko Chwile
    • Chimera
    • Przemiany
    • Życie niedokończone
    • Kup książkę
  • Piosenki
  • Kontakt
  • Listy Wędrowne
  • Szukaj

Kategoria: TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY

Proza, poezja, felietony i inne teksty nie tylko literackie.

Płynę, płynę na fali wiatru… [piosenka]

Płynę, płynę na fali wiatru… [piosenka]

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 10/03/202615/03/20261 komentarz
Wreszcie wróciłam do domu. Usiadłam na tarasie, przymknęłam oczy, na twarzy poczułam słońce i wiatr, który przynosił zapach budzącej się powoli do życia łąki. I w głowie zaczęły układać się słowa: Płynę, płynę na fali wiatru... A potem kolejne wersy: Płynę, płynę nad łąkami, patrzę, czuję, widzę. I…
Czytaj więcej
A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)

A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 20/01/202631/01/20262 komentarzy
Dziś tylko piosenka pt. "A kiedy znowu się spotkamy", bez zbędnego wstępu, no dobra, może jednak kilka zdań ws…
Czytaj więcej
Ermia. Opowieść o tym, gdy coś się zmienia (Odc. 2)

Ermia. Opowieść o tym, gdy coś się zmienia (Odc. 2)

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 13/12/202502/01/20262 komentarzy
Ermia wróciła do izby powoli, jakby każdy krok wymagał od niej zgody. Zarzuciła na ramiona szal, bo choć piec …
Czytaj więcej
Dojrzewam, tworzę, jestem

Dojrzewam, tworzę, jestem

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 25/11/202531/01/20261 komentarz
Dojrzewam. I nie chodzi o wiek, bo ten rodzaj dojrzewania, który wiąże się z wiekiem, mam już dawno za sobą. D…
Czytaj więcej
Ukojenie i śpiew kamieni – piosenki zamiast buntu

Ukojenie i śpiew kamieni – piosenki zamiast buntu

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 21/11/20251 komentarz
A może zamiast się buntować, spróbować wykorzystać? Poszłam za tą myślą i powstały dwie piosenki: "Ukojenie" i…
Czytaj więcej
Ławka – miłość czy samotność? (Literackie Poniedziałki)

Ławka – miłość czy samotność? (Literackie Poniedziałki)

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 10/11/202502/01/20262 komentarzy
Z czym kojarzy Ci się ławka w parku? Czy spełnia tylko funkcję praktyczną, czy także emocjonalną? No bo przecież te wyryte na niej inicjały ze słowem "kocham" lub "love" albo z sercem, może już nie teraz, ale kiedyś, w czasach mojej młodości, było to powszechne. Dziś jednak dla mnie ławka to cze…
Czytaj więcej
Zaduszki poetyckie

Zaduszki poetyckie

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 02/11/20252 komentarzy
Za oknem rozgościła się ciemność, nad łąkami snują się mgły. W domu w kominku tańczy ogień. Sięgam po tomik wi…
Czytaj więcej
Ermia. Opowieść o tym, gdy coś się zmienia

Ermia. Opowieść o tym, gdy coś się zmienia

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 26/10/202513/12/20254 komentarzy
Tego dnia wszystko było inaczej. Choć Ermia miała może sto, a może tysiąc lat, sama dokładnie nie wie, bo nigd…
Czytaj więcej
Ukojenie

Ukojenie

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 22/02/20252 komentarzy
Tkwię w kieracie spraw, które muszę załatwić i w żaden sposób nie jestem w stanie się od tego uwolnić. Dlatego…
Czytaj więcej
TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY. Zapowiedź książki

TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY. Zapowiedź książki

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 02/02/202520/04/20258 komentarzy
Czekałam. Czekałam zbyt długo, choć może jednak wszystko ma swój czas? Nadszedł więc czas na zapowiedź książki…
Czytaj więcej
Kostropate życie (opowiadanie)

Kostropate życie (opowiadanie)

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 01/02/202502/02/20251 komentarz
Tego roku we Wrocławiu lipiec był ponad miarę gorący. Nie tylko od upału. W mieście szalała zaraza. Zmieniała oblicze miasta i twarze ludzi. Jak wytrawna artystka malowała na nich strach i niedowierzanie. I krosty – te jawiły się niczym pieczęcie na wyroku: dożywocie czy śmierć? Czarna ospa, do nie…
Czytaj więcej
Boże Narodzenie Anno Domini 2024

Boże Narodzenie Anno Domini 2024

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 25/12/202402/01/20250 komentarzy
Boże Narodzenie - kiedyś, gdzieś niewiasta zaufała słowom Anioła. Kiedyś gdzieś w grocie narodziło się Dziecię…
Czytaj więcej
W kole życia

W kole życia

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 19/12/20240 komentarzy
Próbuję skupić się na swoim najbliższym otoczeniu i sprawach do załatwienia. Jest ich dużo, a niektóre ciągną…
Czytaj więcej
Był sobie Tydzień

Był sobie Tydzień

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 15/12/202403/11/20250 komentarzy
Był sobie Tydzień, a każdy Dzień miał w nim swoje miejsce. Choć ludzie różne traktowali poszczególne Dni, jed…
Czytaj więcej
Ona i Szczęście (opowiastki)

Ona i Szczęście (opowiastki)

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 25/11/202409/02/20255 komentarzy
- Czego szukasz? - zapytało Szczęście. - Ciebie! - odparła Ona, wpatrując się w Szczęście z niedowierzaniem…
Czytaj więcej
Jarzębina i róża – tajemnica opuszczonego ogrodu

Jarzębina i róża – tajemnica opuszczonego ogrodu

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 12/08/202411/11/20242 komentarzy
Jarzębina i róża - soczysty kontrast czerwieni i zieleni domagały się czegoś więcej, niż tylko uwiecznienia na zdjęciu. Powstała więc krótka, lekko rymowana opowiastka "Tajemnica opuszczonego ogrodu". Oto ona:  W opuszczonym ogrodzie zakwitła nagle róża i pyszni się swych pąków krwawą czerwienią…
Czytaj więcej

Stronicowanie wpisów

Strona 1 Strona 2 … Strona 6 Następny

Inspiracje

Tu gdzie śpią zegary, słowa odmierzają czasFilovera

Kategorie

  • DROGI I BEZDROŻA
  • TROPY I KORZENIE
  • TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY
  • ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA

Cykle tematyczne: Wśród ziół, wierzeń i zwyczajów * Klasztorne Szlaki * W Krainie Północy* Wędrówki Przez Łódzkie * Pszczółkowskie Opowieści * Opowieści Przyrodnicze*

Najnowsze wpisy

Utknęłam w ogrodzie
KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 05/05/20260 komentarzy

Utknęłam w ogrodzie

Kwiat wiśni – między kruchością a odrodzeniem
KategoriaTROPY I KORZENIEPosted on 05/04/202605/04/2026

Kwiat wiśni – między kruchością a odrodzeniem

Wielkanoc dla zmęczonych
KategoriaZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 04/04/2026

Wielkanoc dla zmęczonych

Każda pliszka swój ogonek chwali, ale…
KategoriaDROGI I BEZDROŻAPosted on 29/03/202629/03/2026

Każda pliszka swój ogonek chwali, ale…

Najnowsza książka

To tylko chwile
MOJE KSIĄŻKI - SKLEP

Okładka dla Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie
1,655
Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

Piszę, wędruję, fotografuję i ♥️ las. Opowieści Wędrowne są o tym, co możesz odkryć, będąc w drodze.

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

2 dni temu

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie
Nie wiem jak Wy, kochani @liderzy wśród fanów, ale ja nie pamiętam - przynajmniej z ostatnich 10 lat - tak zimnego maja 😰 W ogóle ten maj to taki bardzo mało majowy. Rośliny rosną jakby chciały a nie mogły, owadów jest bardzo mało, noce zimne, mimo deszczu wciąż sucho. Zupełnie inaczej było np. 2 lata temu, co widzę np. po zdjęciach.

#maj #pogoda #przyroda
... Zobacz więcejZobacz mniej

Zdjęcie

Zobacz na Facebooku
· Udostępnij

Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na LinkedIn Udostępnij przez e-mail

Top 5

  • Kuklik zwisły - piękny kwiat, kłącze na lekarstwo
  • Strachy na lachy w lesie Ruda-Popioły [odcinek 1]
  • Zielnik Syreniusza z XVII wieku, czyli o mocy ziół wszelakich
  • Bażant - barwny ptak naszych łąk i lasów z azjatyckim rodowodem
  • Łódzkie. Kraina 7 parków krajobrazowych

Udostępnij

NewsLetter Listy Wędrowne

Jeśli zapiszesz się na Newsletter, przywędruje on do Ciebie z lekkością, niosąc wieści, co nowego na blogu. Bądź na bieżąco!

Instagram

opowiesciwedrowne

Sepia i złoto... #rzeka #wieczór Sepia i złoto...#rzeka #wieczór
Są takie dni, kiedy ziemia przestaje być czymś sta Są takie dni, kiedy ziemia przestaje być czymś stałym. Kiedy to, co było twarde, zaczyna ustępować i po prostu puszcza. Roztopy nie przychodzą z hukiem – przychodzą szmerem wody, która kropla po kropli wsiąka, przesącza się, podmywa, rozluźnia.Śnieg i zimowa zmarzlina, które wydawały się wieczne, nagle okazują się być tylko formą przejściową. Znikają. Łąki stają się wówczas zwierciadłami. Zamieniają się w małe jeziorka z wyspami wysokich traw, a przepełnione wodą rzeczki rozlewają się szeroką wstęgą, oplatając pnie nagich jeszcze drzew.Olsze stoją po kostki w wodzie, jakby zanurzone w pamięci dawnych wiosen. Brzozy ze swoją koronkową koroną odbijają się w płytkich rozlewiskach podwójnie – raz w powietrzu, raz w wodzie. Granice znikają. To, co było ścieżką, jest teraz strumieniem. To, co było brzegiem, staje się wyspą.Roztopy są chwilą, w której krajobraz zgadza się na nieporządek. Na chaos. Na rozlanie. Na to, że nie wszystko musi być pod kontrolą...#roztopy #RytmZiemi #OpowieściWędrowne #luty #rozpływanie
#zima #mróz #śnieg #zimowylas #winter #zima #mróz #śnieg #zimowylas #winter
Na granicy światła i cienia rozmywają się formy, g Na granicy światła i cienia rozmywają się formy, gubią się kształty, robiąc miejsce dla wyobraźni..#leśneruno #światłoicień #forma #kształt #listopad
Bywali na nim królowie, przyjmowano tu poselstwa, Bywali na nim królowie, przyjmowano tu poselstwa, obradowała na nim szlachta, swoją siedzibę mieli tu starostwie kolscy, a jego mury miały bronić przed atakami wrogów. Ten pięknie położony na prawym brzegu Warty średniowieczny zamek w Kole czasy świetności ma już dawno za sobą. Dziś wśród ruin hula wiatr i buszują gawrony.Zamek w Kole, a w zasadzie to, co po nim zostało, znajduje się ok. 30 minut spacerem od Starego Rynku miasta, na niewielkim, sztucznie usypanym wzgórzu na lewym, południowym brzegu głównego nurtu Warty płynącej dawniej kilkoma odnogami, tworzącej rozlewiska i zakola.Już mniej więcej w połowie ścieżki biegnącej wzdłuż wału przeciwpowodziowego dostrzegłam rysujące się czerwienią starej cegły ruiny zamku. Tego dnia były one rozbielone przez gęste od mżawki powietrze, które niczym filtr jak z mlecznej szyby łagodziły kontury ruin, wtapiały je w szare niebo, czyniąc bardziej zjawą niż realnym bytem.Jeśli chcesz wiedzieć więcej o kolskim zamku, zajrzy na mój blog - lubi w Bio, do wpisu "Średniowieczny zamek w Kole – gdzie hula wiatr i buszują gawrony" 😊#Koło #zamekwkole #zamekkolski #zamkiwpolsce #zamkinadwartą #opowieściwędrowne #historiapolskichzamków #wędrówkipopolsce #wędrówkihistoryczne
Mgły o poranku zdecydowanie zastępują mleko do kaw Mgły o poranku zdecydowanie zastępują mleko do kawy 😉 (choć ja akurat piję tylko czarną, no, chyba że cappuccino) 😁 Tak sobie właśnie dziś rano stałam na tarasie, popijałam kawę i patrzyłam na te unoszące się nad łąkami woalki. #mgła #poranek #porannamgła #jesiennełąki #jesiennemgły #krajobrazzaoknem #widoknalas
Jakkolwiek może to dziwnie zabrzmi, ale dawno nie  Jakkolwiek może to dziwnie zabrzmi, ale dawno nie miałam tak przyjemnego 1 listopada. Rano pochodziłam dwie godziny po łąkach i lesie, i to było dobre. Potem było spotkanie z rodziną na obiedzie i wspólne odwiedzanie grobów moich przodków. Dziś byłam w jakiś szczególny sposób wzruszona. Rano poszłam do miejsca, gdzie kiedyś mieszkała moja prababcia, teraz jedynym śladem po niej jest bardzo stary krzew bzu, pod którym lubiła siadać. A po południu odwiedziłam jej grób. Poczułam wspólnotę z nią, choć nigdy nie było mi dane jej poznać. W ogóle poczułam dziś jakąś międzypokoleniową wspólnotę z kobietami z linii mamy. I tak pomyślałam, że tu, gdzie teraz jestem, to nie jest przypadek. #1Listopada #WszystkichŚwiętych #pokolenia #prababcia #wspominki #krągkobiet #kobiecaliniarodowa #życiejesttajemnicą #wspólnotamiędzypokoleniowa #listopadowylas
Drzewa jesienią cudnie się stroją, by potem zostać Drzewa jesienią cudnie się stroją, by potem zostać nagie......#drzewajesienią #barwyjesieni #opowieściwędrowne
W nawie leśnej drogi czekam... #las #przejście #d W nawie leśnej drogi czekam...#las #przejście #droga #brzozyjesienią #ciemność #światło #lasypaństwowe @lasy_panstwowe
Wpis na Instagramie – 17860006173526145 Wpis na Instagramie – 17860006173526145
Już chylą się wrzosy ku listopadowi, ich barwa prz Już chylą się wrzosy ku listopadowi, ich barwa przemija, szarzeje, matowi...#wrzosy #wrzosowiska #przemijanie #wdrodze #cyklżycia #jesienneścieżki
Na skraju lasu zamieszkała Cisza. Otulona tchnieni Na skraju lasu zamieszkała Cisza. Otulona tchnieniem mglistego powietrza bezgłośnie stąpa po dywanach z mchu, tuli się do brzozowych pni, spija krople deszczu z sosnowych igieł. I cała pachnie ziemią. #las #naskraju #jesień #cisza #ziemia #zapachziemi #jesienneklimaty
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji - szwedzka wieś k Wspomnienia z wyprawy do Szwecji - szwedzka wieś koło Ystad.#Ystad #szwecja #szwedzkawieś #podróżenapółnoc #sweden
Czas przemijania. Co ma się zakończyć, zakończy si Czas przemijania. Co ma się zakończyć, zakończy się, by po odpoczynku mogło narodzić się nowe...#czasprzemijania #przemijanie #jesieńwlesie #cyklżycia #koniec #początek #oczekiwanie
Wspomnienia z podróży do Szwecji. Ales Stenar koło Wspomnienia z podróży do Szwecji. Ales Stenar koło Ystad i... krowy 😁#szwecja  #Ystad #alesstenar #podróżenapółnoc #wieś #sweden
Wpis na Instagramie – 18290107219276029 Wpis na Instagramie – 18290107219276029
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji 😊 Wybrzeże zachod Wspomnienia z wyprawy do Szwecji 😊 Wybrzeże zachodnie, okolice Ystad. Więcej na blogu Opowieści Wędrowne, link w Bio.#Ystad #Szwecja #wyprawanapółnoc #mojewędrówki #podróżemałeiduże #opowieściwędrowne
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji: Ales Stenar koło Wspomnienia z wyprawy do Szwecji: Ales Stenar koło Ystad to szwedzkie Stonehenge, przyznam, że urokliwe miejsce. Więcej o nim na moim blogu, link w Bio. #alesstenar #szwecja #ystad #podróżenapółnoc #szwedzkiestonehenge
Jesiennie... #jesień #brzozy #cudownyczas Jesiennie...#jesień #brzozy #cudownyczas
W kołysce mgieł zasypiają wrzosy, których spokojno W kołysce mgieł zasypiają wrzosy, których spokojność odnalazły świercze i babiego lata srebrzyste włosy, czesane słońcem wiatrem deszczem...#ToTylkoChwile #wrzosy #poezjanatury
Obserwuj na Instagramie

Archiwum wpisów

Etykiety

12 MGNIEŃ ROKU BAJKOPOWIASTKI CHIMERA CHWILE CZAS NA LAS featured HISTORIA KLASZTORNE SZLAKI KSIĄŻKI LAS LAS I CZAS LECZĄCA MOC NATURY MIEJSKIE HISTORIE MOKRADŁA NADMORSKIE KLIMATY NOTATKI Z DROGI OPOWIADANIA OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE OPOWIEŚCI WĘDROWNE OPOWIEŚCI Z PUSZCZY PEREGRYNACJE PLANY POEZJA POLECAJKI PORY ROKU PROZA PSZCZÓŁKOWSKIE OPOWIEŚCI PUSZCZA PUSZCZA BIAŁOWIESKA REFLEKSJE RYTM ZIEMI RYTUAŁY I ZWYCZAJE RZEKI SŁOWO O PISANIU TO TYLKO CHWILE W KRAINIE PÓŁNOCY WSPOMNIENIA WYDARZENIA WYPRAWY WĘDRÓWKI PRZEZ ŁÓDZKIE WŚRÓD ZIÓŁ WIERZEŃ I ZWYCZAJÓW ZACZYTAJ SIĘ! ZWIERZĘTA Z ŻYCIA LASU ŁÓDZKIE KLIMATY
Prywatność i pliki ciasteczka: Ta witryna używa plików ciasteczek. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na ich używanie.

Aby dowiedzieć się więcej, w tym jak kontrolować pliki ciasteczka, zobacz tutaj: Polityka Prywatności

DROGI I BEZDROŻA

  • Łódź w czasach zarazyŁódź w czasach zarazy
  • LasPowstanie styczniowe. Las to nie tylko przyroda
  • Światło w księdze - truciznyIluminacja – światło w księdze (odc. 3). Trucizny

TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY

  • Płynę, płynę na fali wiatruPłynę, płynę na fali wiatru… [piosenka]
  • A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)
  • Ermia. Opowieść o tym, gdy coś się zmienia. Odc. 2Ermia. Opowieść o tym, gdy coś się zmienia (Odc. 2)

ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA

  • Utknęłam w ogrodzie
  • Wielkanoc dla zmęczonych
  • Szpak i rynnaSzpak i rynna

TROPY I KORZENIE

  • Kwiat wiśni – między kruchością a odrodzeniem
  • Napój z sosnowych igiełSosny i napój z sosnowych igieł – syberyjska symbolika wędrówki
  • Sosnowe igły lekarstwem?Sosnowe igły lekarstwem?
  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram
  • Mail
©2026 Opowieści Wędrowne - Bogumiła Kempińska-Mirosławska Developed by Vladimir Kulesh.