Skip to content
OPOWIEŚCI WĘDROWNE

OPOWIEŚCI WĘDROWNE

  • Zajrzyj tu!
  • Blog
    • DROGI I BEZDROŻA
    • TROPY I KORZENIE
    • TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY
    • ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA
  • O mnie
    • Publikacje
    • Polecajki
    • Fotogaleria
    • Współpraca
  • Książki
    • To Tylko Chwile
    • Chimera
    • Przemiany
    • Życie niedokończone
    • Kup książkę
  • Piosenki
  • Kontakt
  • Listy Wędrowne
  • Szukaj

Tag: OPOWIEŚCI WĘDROWNE

Gdy idziesz do lasu i zagaduje cię sójka…

Gdy idziesz do lasu i zagaduje cię sójka…

KategorieTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 21/11/202204/11/20250 komentarzy
- Czy pani się źle czuje? - zapytała mnie znienacka Sójka. - Ależ nie! Skąd ten pomysł? - odparłam zaskoczona. - Bo siedzi pani na ziemi pod drzewem w tych trawach, zupełnie nieruchomo, z rozdziawioną buzią, a oczy jak spodki... - zaczęła mi tłumaczyć Sójka powód swego zaniepokojenia moim stan…
Czytaj więcej
Siedem mgnień jesieni…

Siedem mgnień jesieni…

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 14/10/202209/11/20250 komentarzy
Siedem - moja ulubiona liczba i jesień - moja ukochana pora roku, więc dziś siedem mgnień jesieni. Bo czasem n…
Czytaj więcej
Kameduli. Przepis na erem, przepis na odosobnienie

Kameduli. Przepis na erem, przepis na odosobnienie

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 25/09/202222/06/20262 komentarzy
Z dala od większych skupisk ludzkich, na wzgórzach porośniętym lasem, w pobliżu rzek lub jezior - oto przepis …
Czytaj więcej
O mnie kilka słów więcej

O mnie kilka słów więcej

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 05/06/202205/11/20250 komentarzy
Mam na imię Bogusia. Wędruję, piszę i fotografuję. Tak najkrócej mogłabym się przedstawić, szczególnie że pier…
Czytaj więcej
A wiosna wciąż nieśmiała

A wiosna wciąż nieśmiała

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 26/04/202226/04/20226 komentarzy
Wiosna wciąż jeszcze nieśmiała. Co prawda wypuszcza kwiaty niczym swoich posłańców, ale nadal skąpi bujnej zie…
Czytaj więcej
Świt nad Drzewiczką i drzewicki zamek. Drzewica odc. 2.

Świt nad Drzewiczką i drzewicki zamek. Drzewica odc. 2.

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 18/03/202214/03/20260 komentarzy
Piąta rano nie jest moją ulubioną godziną do wstawania, szczególnie o tej porze roku. Chciałam jednak obejrzeć drzewicki zamek i okolicę o świcie i wschodzie słońca. Gdy wszyłam za zewnątrz, Drzewica jeszcze spała, a ja, na ciepłych od snu policzkach, poczułam mróz. Ruszyłam w stronę zamku. Nocą,…
Czytaj więcej
Drzewica – historyczne miasteczko z niewykorzystanym potencjałem. Odc. 1.

Drzewica – historyczne miasteczko z niewykorzystanym potencjałem. Odc. 1.

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 13/03/202218/08/20230 komentarzy
Gdy wysiadłam z pociągu, było już ciemno. - Czy to Drzewica? Czy aby dobrze zrobiłam, przyjeżdżając tu o tej p…
Czytaj więcej
Kierunek Ukraina – wspomnienie rajdu konnego. A dziś?

Kierunek Ukraina – wspomnienie rajdu konnego. A dziś?

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 06/03/202206/03/20220 komentarzy
To było dawno, ponad 14 lat temu. Od dwóch lat uczyłam się jeździć konno. Pewnego dnia zachwycona, a jakże, sw…
Czytaj więcej
Chcąc doświadczyć zimowego lasu

Chcąc doświadczyć zimowego lasu

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 27/12/202003/01/20210 komentarzy
Cieplutko. Puchowa kurtka, zimowe buty, czapka, rękawiczki, szal. Nic nie marznie, żadna część opatulonego cia…
Czytaj więcej
Natura odzyskuje wioskę

Natura odzyskuje wioskę

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 17/10/202020/05/20220 komentarzy
Wio! Wio! - pokrzykiwał woźnica. Koń prychał, prężył mięśnie, ale koła wozu grzęzły w mokrej ziemi. Z prawej, …
Czytaj więcej
Macheront – prawda i śmierć

Macheront – prawda i śmierć

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 22/06/202022/10/20224 komentarzy
Macheront ? pustynne wzgórze, szare, monotonne, w pierwszym odruchu mnie odpychało. A właściwie odpychało i pociągało zarazem, wywołując niepokój, zadziwienie, pustkę, ale i ciekawość. Bo Macheront to nie tylko góra, ale też opowieść o śmierci i prawdzie. Za cenę życia. Wzgórze Macheront znajduje …
Czytaj więcej
Las. Daj odpocząć oczom

Las. Daj odpocząć oczom

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 09/05/202001/02/20260 komentarzy
Stolik z pnia drzewa nakryty obrusem z mchu zaprasza, by przysiąść. Idę przez las trzecią godzinę. Równe tempo…
Czytaj więcej
Epidauros – nie tylko ruiny zostały

Epidauros – nie tylko ruiny zostały

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 17/01/202014/03/20232 komentarzy
Epidauros. Dziś wygrzewają się tu tylko kamienie, bielejące w peloponeskim słońcu niczym stare kości. Resztki …
Czytaj więcej
Pustynia Wadi Rum: cisza, zamknięcie, bezczas

Pustynia Wadi Rum: cisza, zamknięcie, bezczas

KategorieDROGI I BEZDROŻAPosted on 19/12/201922/10/202210 komentarzy
Pustynia Wadi Rum. Gdybym miała użyć tylko jedno słowo, by ją opisać, napisałabym ? cisza. Gdybym miała trzy, …
Czytaj więcej

Stronicowanie wpisów

Poprzedni Strona 1 Strona 2

Inspiracje

Tu gdzie śpią zegary, słowa odmierzają czasFilovera

Kategorie

  • DROGI I BEZDROŻA
  • TROPY I KORZENIE
  • TRUJĄCA MOC NATURY
  • TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY
  • ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA

Cykle tematyczne: Wśród ziół, wierzeń i zwyczajów * Klasztorne Szlaki * W Krainie Północy* Wędrówki Przez Łódzkie * Pszczółkowskie Opowieści * Opowieści Przyrodnicze*

Najnowsze wpisy

Najkrótsza noc w roku. Koszmar dla wampirów i złodziei
KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 21/06/202622/06/20260 komentarzy

Najkrótsza noc w roku. Koszmar dla wampirów i złodziei

Kos. Opowieść o pewnym skojarzeniu
KategoriaTROPY I KORZENIEPosted on 20/06/202622/06/2026

Kos. Opowieść o pewnym skojarzeniu

Skrzydła
KategoriaTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 15/06/202615/06/2026

Skrzydła

Maki, które czekają
KategoriaZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 14/06/202614/06/2026

Maki, które czekają

Najnowsza książka

To tylko chwile
MOJE KSIĄŻKI - SKLEP

Okładka dla Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie
1,657
Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

Piszę, wędruję, fotografuję i ♥️ las. Opowieści Wędrowne są o tym, co możesz odkryć, będąc w drodze.

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

6 dni temu

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie
Gdybyście dostali w prezencie możliwość posiadania JEDNEJ z poniższych #umiejętności, która mogłaby się przydać w podróżach, to którą z nich byście wybrali?👇
1️⃣ znajomość wszystkich języków świata
2️⃣ umiejętność poruszania się po całym świecie bez jakiejkolwiek mapy ze względu na posiadany w głowie wewnętrzny system nawigacji
3️⃣ możliwość podróżowania do przeszłości jako obserwator wydarzeń
4️⃣ możliwość teleportacji w przestrzeni

W komentarzu podaj numer 1), 2), 3) albo 4) i krótko uzasadnij. Udostępnij też post, aby inni mogli wziąć udział w zabawie. Osoba, której uzasadnienie uznam za najciekawsze, otrzyma ode mnie niespodziankę 😊 #zabawa będzie trwać dwa dni. Czas start.
... Zobacz więcejZobacz mniej

Zdjęcie

Zobacz na Facebooku
· Udostępnij

Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Share on LinkedIn Udostępnij przez e-mail

Top 5

  • Kos. Opowieść o pewnym skojarzeniu
  • W dolinie Grabi, czyli odkrywanie nowych miejsc
  • Każda pliszka swój ogonek chwali, ale...
  • Kura - ptak z charakterem
  • Maki: na sen, na śmierć, na atrament

Udostępnij

NewsLetter Listy Wędrowne

Jeśli zapiszesz się na Newsletter, przywędruje on do Ciebie z lekkością, niosąc wieści, co nowego na blogu. Bądź na bieżąco!

Instagram

opowiesciwedrowne

Ależ ten czas leci!!! #czas #upływa #szybko Ależ ten czas leci!!! #czas #upływa #szybko
Sepia i złoto... #rzeka #wieczór Sepia i złoto...#rzeka #wieczór
Są takie dni, kiedy ziemia przestaje być czymś sta Są takie dni, kiedy ziemia przestaje być czymś stałym. Kiedy to, co było twarde, zaczyna ustępować i po prostu puszcza. Roztopy nie przychodzą z hukiem – przychodzą szmerem wody, która kropla po kropli wsiąka, przesącza się, podmywa, rozluźnia.Śnieg i zimowa zmarzlina, które wydawały się wieczne, nagle okazują się być tylko formą przejściową. Znikają. Łąki stają się wówczas zwierciadłami. Zamieniają się w małe jeziorka z wyspami wysokich traw, a przepełnione wodą rzeczki rozlewają się szeroką wstęgą, oplatając pnie nagich jeszcze drzew.Olsze stoją po kostki w wodzie, jakby zanurzone w pamięci dawnych wiosen. Brzozy ze swoją koronkową koroną odbijają się w płytkich rozlewiskach podwójnie – raz w powietrzu, raz w wodzie. Granice znikają. To, co było ścieżką, jest teraz strumieniem. To, co było brzegiem, staje się wyspą.Roztopy są chwilą, w której krajobraz zgadza się na nieporządek. Na chaos. Na rozlanie. Na to, że nie wszystko musi być pod kontrolą...#roztopy #RytmZiemi #OpowieściWędrowne #luty #rozpływanie
#zima #mróz #śnieg #zimowylas #winter #zima #mróz #śnieg #zimowylas #winter
Na granicy światła i cienia rozmywają się formy, g Na granicy światła i cienia rozmywają się formy, gubią się kształty, robiąc miejsce dla wyobraźni..#leśneruno #światłoicień #forma #kształt #listopad
Bywali na nim królowie, przyjmowano tu poselstwa, Bywali na nim królowie, przyjmowano tu poselstwa, obradowała na nim szlachta, swoją siedzibę mieli tu starostwie kolscy, a jego mury miały bronić przed atakami wrogów. Ten pięknie położony na prawym brzegu Warty średniowieczny zamek w Kole czasy świetności ma już dawno za sobą. Dziś wśród ruin hula wiatr i buszują gawrony.Zamek w Kole, a w zasadzie to, co po nim zostało, znajduje się ok. 30 minut spacerem od Starego Rynku miasta, na niewielkim, sztucznie usypanym wzgórzu na lewym, południowym brzegu głównego nurtu Warty płynącej dawniej kilkoma odnogami, tworzącej rozlewiska i zakola.Już mniej więcej w połowie ścieżki biegnącej wzdłuż wału przeciwpowodziowego dostrzegłam rysujące się czerwienią starej cegły ruiny zamku. Tego dnia były one rozbielone przez gęste od mżawki powietrze, które niczym filtr jak z mlecznej szyby łagodziły kontury ruin, wtapiały je w szare niebo, czyniąc bardziej zjawą niż realnym bytem.Jeśli chcesz wiedzieć więcej o kolskim zamku, zajrzy na mój blog - lubi w Bio, do wpisu "Średniowieczny zamek w Kole – gdzie hula wiatr i buszują gawrony" 😊#Koło #zamekwkole #zamekkolski #zamkiwpolsce #zamkinadwartą #opowieściwędrowne #historiapolskichzamków #wędrówkipopolsce #wędrówkihistoryczne
Mgły o poranku zdecydowanie zastępują mleko do kaw Mgły o poranku zdecydowanie zastępują mleko do kawy 😉 (choć ja akurat piję tylko czarną, no, chyba że cappuccino) 😁 Tak sobie właśnie dziś rano stałam na tarasie, popijałam kawę i patrzyłam na te unoszące się nad łąkami woalki. #mgła #poranek #porannamgła #jesiennełąki #jesiennemgły #krajobrazzaoknem #widoknalas
Jakkolwiek może to dziwnie zabrzmi, ale dawno nie Jakkolwiek może to dziwnie zabrzmi, ale dawno nie miałam tak przyjemnego 1 listopada. Rano pochodziłam dwie godziny po łąkach i lesie, i to było dobre. Potem było spotkanie z rodziną na obiedzie i wspólne odwiedzanie grobów moich przodków. Dziś byłam w jakiś szczególny sposób wzruszona. Rano poszłam do miejsca, gdzie kiedyś mieszkała moja prababcia, teraz jedynym śladem po niej jest bardzo stary krzew bzu, pod którym lubiła siadać. A po południu odwiedziłam jej grób. Poczułam wspólnotę z nią, choć nigdy nie było mi dane jej poznać. W ogóle poczułam dziś jakąś międzypokoleniową wspólnotę z kobietami z linii mamy. I tak pomyślałam, że tu, gdzie teraz jestem, to nie jest przypadek. #1Listopada #WszystkichŚwiętych #pokolenia #prababcia #wspominki #krągkobiet #kobiecaliniarodowa #życiejesttajemnicą #wspólnotamiędzypokoleniowa #listopadowylas
Drzewa jesienią cudnie się stroją, by potem zostać Drzewa jesienią cudnie się stroją, by potem zostać nagie......#drzewajesienią #barwyjesieni #opowieściwędrowne
W nawie leśnej drogi czekam... #las #przejście #d W nawie leśnej drogi czekam...#las #przejście #droga #brzozyjesienią #ciemność #światło #lasypaństwowe @lasy_panstwowe
Wpis na Instagramie – 17860006173526145 Wpis na Instagramie – 17860006173526145
Już chylą się wrzosy ku listopadowi, ich barwa prz Już chylą się wrzosy ku listopadowi, ich barwa przemija, szarzeje, matowi...#wrzosy #wrzosowiska #przemijanie #wdrodze #cyklżycia #jesienneścieżki
Na skraju lasu zamieszkała Cisza. Otulona tchnieni Na skraju lasu zamieszkała Cisza. Otulona tchnieniem mglistego powietrza bezgłośnie stąpa po dywanach z mchu, tuli się do brzozowych pni, spija krople deszczu z sosnowych igieł. I cała pachnie ziemią. #las #naskraju #jesień #cisza #ziemia #zapachziemi #jesienneklimaty
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji - szwedzka wieś k Wspomnienia z wyprawy do Szwecji - szwedzka wieś koło Ystad.#Ystad #szwecja #szwedzkawieś #podróżenapółnoc #sweden
Czas przemijania. Co ma się zakończyć, zakończy si Czas przemijania. Co ma się zakończyć, zakończy się, by po odpoczynku mogło narodzić się nowe...#czasprzemijania #przemijanie #jesieńwlesie #cyklżycia #koniec #początek #oczekiwanie
Wspomnienia z podróży do Szwecji. Ales Stenar koło Wspomnienia z podróży do Szwecji. Ales Stenar koło Ystad i... krowy 😁#szwecja  #Ystad #alesstenar #podróżenapółnoc #wieś #sweden
Wpis na Instagramie – 18290107219276029 Wpis na Instagramie – 18290107219276029
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji 😊 Wybrzeże zachod Wspomnienia z wyprawy do Szwecji 😊 Wybrzeże zachodnie, okolice Ystad. Więcej na blogu Opowieści Wędrowne, link w Bio.#Ystad #Szwecja #wyprawanapółnoc #mojewędrówki #podróżemałeiduże #opowieściwędrowne
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji: Ales Stenar koło Wspomnienia z wyprawy do Szwecji: Ales Stenar koło Ystad to szwedzkie Stonehenge, przyznam, że urokliwe miejsce. Więcej o nim na moim blogu, link w Bio. #alesstenar #szwecja #ystad #podróżenapółnoc #szwedzkiestonehenge
Jesiennie... #jesień #brzozy #cudownyczas Jesiennie...#jesień #brzozy #cudownyczas
Obserwuj na Instagramie

Archiwum wpisów

Etykiety

BAJKOPOWIASTKI CHIMERA CHWILE CZAS NA LAS featured HISTORIA KLASZTORNE SZLAKI KSIĄŻKI LAS LAS I CZAS LECZĄCA MOC NATURY MIEJSKIE HISTORIE MOKRADŁA NADMORSKIE KLIMATY NOTATKI Z DROGI OPOWIADANIA OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE OPOWIEŚCI WĘDROWNE OPOWIEŚCI Z PUSZCZY PEREGRYNACJE PLANY POEZJA POLECAJKI PORY ROKU PROZA PSZCZÓŁKOWSKIE OPOWIEŚCI PTAKI PUSZCZA PUSZCZA BIAŁOWIESKA REFLEKSJE RYTM ZIEMI RYTUAŁY I ZWYCZAJE SŁOWO O PISANIU TO TYLKO CHWILE W KRAINIE PÓŁNOCY WSPOMNIENIA WYDARZENIA WYPRAWY WĘDRÓWKI PO HISTORII WĘDRÓWKI PRZEZ ŁÓDZKIE WŚRÓD ZIÓŁ WIERZEŃ I ZWYCZAJÓW ZACZYTAJ SIĘ! ZWIERZĘTA Z ŻYCIA LASU ŁÓDZKIE KLIMATY
Prywatność i pliki ciasteczka: Ta witryna używa plików ciasteczek. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na ich używanie.

Aby dowiedzieć się więcej, w tym jak kontrolować pliki ciasteczka, zobacz tutaj: Polityka Prywatności

DROGI I BEZDROŻA

  • Pożegnanie motyliZ życia lasu #3. Pożegnanie motyli
  • Arboretum w RogowieArboretum w Rogowie i niezwykły kolcosił straszliwy
  • 5 rzeczy przudatnych w wedrówce po lesie5 rzeczy, które sprawdziły się na wędrówce po puszczy [porady]

TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY

  • SkrzydłaSkrzydła
  • Płynę, płynę na fali wiatruPłynę, płynę na fali wiatru… [piosenka]
  • A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)

ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA

  • Najkrótsza noc w roku. Koszmar dla wampirów i złodziei
  • Maki, które czekająMaki, które czekają
  • Pokrzywa na wydmiePokrzywa na wydmie

TROPY I KORZENIE

  • Kos. Opowieść o pewnym skojarzeniuKos. Opowieść o pewnym skojarzeniu
  • Błękitne oczy VeronikiBłękitne oczy Veroniki
  • Kwiat wiśni – między kruchością a odrodzeniem
  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram
  • Mail
©2026 Opowieści Wędrowne - Bogumiła Kempińska-Mirosławska Developed by Vladimir Kulesh.