Lubię przyglądać się szczegółom. Choćby takiej kropli wody.
Gdy jest ich wiele, wszystkie są do siebie podobne, ale jeśli zbliżyć się do tej jednej, wejrzeć w nią, może być wyjątkowa.
W tomiku TO TYLKO CHWILE jest wiersz, który stanowi rozmowę pomiędzy Oceanem a Kroplą.
Oczywiście nie zdradzę, czego ona dotyczy, ale pomyśl – jak taka rozmowa mogłaby wyglądać? Co powiedziałby Ocean, a co Kropla?
