Skip to content
OPOWIEŚCI WĘDROWNE

OPOWIEŚCI WĘDROWNE

  • Zajrzyj tu!
    • O mnie
    • Moje publikacje
    • Współpraca
    • Polecajki
  • Blog
    • DROGI I BEZDROŻA
    • OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE
    • WŚRÓD ZIÓŁ, WIERZEŃ I ZWYCZAJÓW
    • TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY
    • ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA
  • Moje książki
    • To Tylko Chwile
    • Chimera
    • Przemiany
    • Życie niedokończone
    • Kup książkę
  • Fotogaleria
  • Kontakt
  • Listy Wędrowne
  • Szukaj

Tag: ZIMA

Zima, która przywraca równowagę

Zima, która przywraca równowagę

KategorieOPOWIEŚCI PRZYRODNICZEPosted on 01/02/20260 komentarzy
Niedziela w lesie. Powietrze było gęste od mrozu. Zmarznięty śnieg chrzęścił pod butami. Taka zima, jak w tym roku, to zbawienie dla przyrody. I dla nas też. Dawno takiej zimy nie było. Mróz trzyma, w nocy temperatura ma spaść poniżej piętnastu stopni. Śniegu także spadło już dużo — a jeszcze będ…
Czytaj więcej
Powrót zimy i stara stodoła

Powrót zimy i stara stodoła

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 17/02/202501/02/20262 komentarzy
Biało, mroźno, słonecznie, czyli powrót zimy, która zachwyca. Jak dla mnie, taka wersja zimy, jak na poniższy…
Czytaj więcej
12 mgnień roku: styczeń

12 mgnień roku: styczeń

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 31/01/202409/11/20252 komentarzy
Styczeń dobiega końca. W lesie wciąż wydaje się, że przyroda zamarła i już się nie obudzi. A i ja zapamiętam t…
Czytaj więcej
Zima – czas pomiędzy, czas głębi

Zima – czas pomiędzy, czas głębi

KategorieZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 22/12/202209/11/20250 komentarzy
Jesień już dawno poszła w zapomnienie, a do wiosny jeszcze daleko. Ten czas pomiędzy tym, co umarło, a co znow…
Czytaj więcej

Inspiracje

Tu gdzie śpią zegary, słowa odmierzają czasFilovera

Najnowsza książka

To tylko chwile
MOJE KSIĄŻKI - SKLEP

Kategorie

  • DROGI I BEZDROŻA
  • OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE
  • TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY
  • WŚRÓD ZIÓŁ, WIERZEŃ I ZWYCZAJÓW
  • ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA

Cykle tematyczne: Notatki z drogi * Z życia lasu * Las i Czas * Chwile * Wędrówki Przez Łódzkie * Pszczółkowskie Opowieści *


Okładka dla Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie
1,563
Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

Piszę, wędruję, fotografuję i ♥️ las. Opowieści Wędrowne są o tym, co możesz odkryć, będąc w drodze.

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie

1 tydzień temu

Bogusia Mirosławska - opowieści wędrowne i inne historie
Wczoraj, szukając informacji na temat klasztoru tynieckiego, natrafiłam na rysunek średniowiecznego zapisu przebiegu chorału, czyli tzw. neumę. Nie są to nuty we współczesnym znaczeniu, ale sposób, w jaki dawniej określano, czy melodia idzie w górę, czy w dół, jakie jest frazowanie oraz jaki jest charakter rytmiczny utworu. Bardzo mnie to zaintrygowało. I pomyślałam, czy dałoby radę wykorzystać ten zapis do skomponowania muzyki do jednego z moich wierszy, który ma w pewnym sensie charakter modlitewny? Zadałam to pytanie Chat-GPT. I jakże byłam zdumiona, gdy okazało się, że jest on w stanie odczytać neumę i przełożyć ją na założenia do promptu, który mogę wykorzystać w napisaniu muzyki do tekstu w programie SUNO. Załączyłam więc plik z neumą do ChatGPT (tutaj też Wam pokazuję, z czego czat czytał :-) ), a po chwili dostałam wskazówki, jak taki prompt chorałowy napisać. A oto efekt - pieśń "Stoi przed Tobą". Oczywiście nie jest to typowy chorał, zawiera tylko jego elementy, ale moim zdaniem efekt jest całkiem ciekawy. Jeśli chcecie posłuchać, to kliknijcie w link 👇👇👇

suno.com/s/hoWqVSMT8oUH5XGo

Tekst pieśni pochodzi z mojego tomiku wierszy "Życie niedokończone".

A oto #neuma, którą odczytał ChatGPT.
... Zobacz więcejZobacz mniej

Zdjęcie

Zobacz na Facebooku
· Udostępnij

Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na LinkedIn Udostępnij przez e-mail

Najnowsze wpisy

Zima, która przywraca równowagę
KategorieOPOWIEŚCI PRZYRODNICZEPosted on 01/02/20260 komentarzy

Zima, która przywraca równowagę

Zegar tyka w rytmie Ziemi
KategoriaOPOWIEŚCI PRZYRODNICZEPosted on 31/01/202631/01/2026

Zegar tyka w rytmie Ziemi

Potrzebuję Ciebie! Zrobisz to dla mnie?
KategoriaZMYSŁY I ROZMYŚLANIAPosted on 23/01/202623/01/2026

Potrzebuję Ciebie! Zrobisz to dla mnie?

A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)
KategoriaTU GDZIE ŚPIĄ ZEGARYPosted on 20/01/202631/01/2026

A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)

Top 5

  • A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)
  • Macheront - prawda i śmierć
  • Maki: na sen, na śmierć, na atrament
  • Upał - wersja poetycka
  • Młyn, zalew w Baryczy i okolice. W dolinie Grabi #3

Udostępnij

NewsLetter Listy Wędrowne

Jeśli zapiszesz się na Newsletter, przywędruje on do Ciebie z lekkością, niosąc wieści, co nowego na blogu. Bądź na bieżąco!

Instagram

opowiesciwedrowne

#zima #mróz #śnieg #zimowylas #winter #zima #mróz #śnieg #zimowylas #winter
Na granicy światła i cienia rozmywają się formy, g Na granicy światła i cienia rozmywają się formy, gubią się kształty, robiąc miejsce dla wyobraźni..#leśneruno #światłoicień #forma #kształt #listopad
Bywali na nim królowie, przyjmowano tu poselstwa, Bywali na nim królowie, przyjmowano tu poselstwa, obradowała na nim szlachta, swoją siedzibę mieli tu starostwie kolscy, a jego mury miały bronić przed atakami wrogów. Ten pięknie położony na prawym brzegu Warty średniowieczny zamek w Kole czasy świetności ma już dawno za sobą. Dziś wśród ruin hula wiatr i buszują gawrony.Zamek w Kole, a w zasadzie to, co po nim zostało, znajduje się ok. 30 minut spacerem od Starego Rynku miasta, na niewielkim, sztucznie usypanym wzgórzu na lewym, południowym brzegu głównego nurtu Warty płynącej dawniej kilkoma odnogami, tworzącej rozlewiska i zakola.Już mniej więcej w połowie ścieżki biegnącej wzdłuż wału przeciwpowodziowego dostrzegłam rysujące się czerwienią starej cegły ruiny zamku. Tego dnia były one rozbielone przez gęste od mżawki powietrze, które niczym filtr jak z mlecznej szyby łagodziły kontury ruin, wtapiały je w szare niebo, czyniąc bardziej zjawą niż realnym bytem.Jeśli chcesz wiedzieć więcej o kolskim zamku, zajrzy na mój blog - lubi w Bio, do wpisu "Średniowieczny zamek w Kole – gdzie hula wiatr i buszują gawrony" 😊#Koło #zamekwkole #zamekkolski #zamkiwpolsce #zamkinadwartą #opowieściwędrowne #historiapolskichzamków #wędrówkipopolsce #wędrówkihistoryczne
Mgły o poranku zdecydowanie zastępują mleko do kaw Mgły o poranku zdecydowanie zastępują mleko do kawy 😉 (choć ja akurat piję tylko czarną, no, chyba że cappuccino) 😁 Tak sobie właśnie dziś rano stałam na tarasie, popijałam kawę i patrzyłam na te unoszące się nad łąkami woalki. #mgła #poranek #porannamgła #jesiennełąki #jesiennemgły #krajobrazzaoknem #widoknalas
Jakkolwiek może to dziwnie zabrzmi, ale dawno nie  Jakkolwiek może to dziwnie zabrzmi, ale dawno nie miałam tak przyjemnego 1 listopada. Rano pochodziłam dwie godziny po łąkach i lesie, i to było dobre. Potem było spotkanie z rodziną na obiedzie i wspólne odwiedzanie grobów moich przodków. Dziś byłam w jakiś szczególny sposób wzruszona. Rano poszłam do miejsca, gdzie kiedyś mieszkała moja prababcia, teraz jedynym śladem po niej jest bardzo stary krzew bzu, pod którym lubiła siadać. A po południu odwiedziłam jej grób. Poczułam wspólnotę z nią, choć nigdy nie było mi dane jej poznać. W ogóle poczułam dziś jakąś międzypokoleniową wspólnotę z kobietami z linii mamy. I tak pomyślałam, że tu, gdzie teraz jestem, to nie jest przypadek. #1Listopada #WszystkichŚwiętych #pokolenia #prababcia #wspominki #krągkobiet #kobiecaliniarodowa #życiejesttajemnicą #wspólnotamiędzypokoleniowa #listopadowylas
Drzewa jesienią cudnie się stroją, by potem zostać Drzewa jesienią cudnie się stroją, by potem zostać nagie......#drzewajesienią #barwyjesieni #opowieściwędrowne
W nawie leśnej drogi czekam... #las #przejście #d W nawie leśnej drogi czekam...#las #przejście #droga #brzozyjesienią #ciemność #światło #lasypaństwowe @lasy_panstwowe
Wpis na Instagramie – 17860006173526145 Wpis na Instagramie – 17860006173526145
Już chylą się wrzosy ku listopadowi, ich barwa prz Już chylą się wrzosy ku listopadowi, ich barwa przemija, szarzeje, matowi...#wrzosy #wrzosowiska #przemijanie #wdrodze #cyklżycia #jesienneścieżki
Na skraju lasu zamieszkała Cisza. Otulona tchnieni Na skraju lasu zamieszkała Cisza. Otulona tchnieniem mglistego powietrza bezgłośnie stąpa po dywanach z mchu, tuli się do brzozowych pni, spija krople deszczu z sosnowych igieł. I cała pachnie ziemią. #las #naskraju #jesień #cisza #ziemia #zapachziemi #jesienneklimaty
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji - szwedzka wieś k Wspomnienia z wyprawy do Szwecji - szwedzka wieś koło Ystad.#Ystad #szwecja #szwedzkawieś #podróżenapółnoc #sweden
Czas przemijania. Co ma się zakończyć, zakończy si Czas przemijania. Co ma się zakończyć, zakończy się, by po odpoczynku mogło narodzić się nowe...#czasprzemijania #przemijanie #jesieńwlesie #cyklżycia #koniec #początek #oczekiwanie
Wspomnienia z podróży do Szwecji. Ales Stenar koło Wspomnienia z podróży do Szwecji. Ales Stenar koło Ystad i... krowy 😁#szwecja  #Ystad #alesstenar #podróżenapółnoc #wieś #sweden
Wpis na Instagramie – 18290107219276029 Wpis na Instagramie – 18290107219276029
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji 😊 Wybrzeże zachod Wspomnienia z wyprawy do Szwecji 😊 Wybrzeże zachodnie, okolice Ystad. Więcej na blogu Opowieści Wędrowne, link w Bio.#Ystad #Szwecja #wyprawanapółnoc #mojewędrówki #podróżemałeiduże #opowieściwędrowne
Wspomnienia z wyprawy do Szwecji: Ales Stenar koło Wspomnienia z wyprawy do Szwecji: Ales Stenar koło Ystad to szwedzkie Stonehenge, przyznam, że urokliwe miejsce. Więcej o nim na moim blogu, link w Bio. #alesstenar #szwecja #ystad #podróżenapółnoc #szwedzkiestonehenge
Jesiennie... #jesień #brzozy #cudownyczas Jesiennie...#jesień #brzozy #cudownyczas
W kołysce mgieł zasypiają wrzosy, których spokojno W kołysce mgieł zasypiają wrzosy, których spokojność odnalazły świercze i babiego lata srebrzyste włosy, czesane słońcem wiatrem deszczem...#ToTylkoChwile #wrzosy #poezjanatury
No i cudnie! Wieczorem ogarniałam trochę teren wok No i cudnie! Wieczorem ogarniałam trochę teren wokół tarasu, patrzę i oczom nie wierzę! Oto modliszka w całej okazałości! Jak gdyby nigdy nic siedziała sobie w trawie, tuż przed wyjściem z tarasu na ogród. Wbiegłam do domu, chwyciłam za aparat, prosząc, by mi tylko nie uciekła. Ale była, czekała na mnie 😉. Jestem podwójnie zadowolna, bo po raz pierwszy widziałam modliszkę na żywo i mogłam jej zrobić fotkę, a w dodatku w moim własnym ogrodzie 😊 Czyż nie jest cudna? Dodam, że modliszka zwyczajna, bo tak się nazywa ta zielona piękność, jest jedynym przedstawicielem modliszek występujących w Polsce i jest pod ścisłą ochroną gatunkową. Cieszę się, że jest także u mnie 😊 #modliszka #owady #modliszkazwyczajna #gatunkipodochroną
To były piękne dni, po prostu piękne dni... #opowi To były piękne dni, po prostu piękne dni...#opowieściwędrowne #pięknedni #pejzaż
Obserwuj na Instagramie

Archiwum wpisów

Etykiety

12 MGNIEŃ ROKU BAJKOPOWIASTKI BUSHCRAFT CHIMERA CHWILE CZAS NA LAS CZASY I ZARAZY featured HISTORIA KSIĄŻKI LAS LAS I CZAS LATO LECZĄCA MOC NATURY MIEJSKIE HISTORIE MOKRADŁA NADMORSKIE KLIMATY NOTATKI Z DROGI OPOWIADANIA OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE OPOWIEŚCI WĘDROWNE OPOWIEŚCI Z PUSZCZY PEREGRYNACJE PLANY POEZJA POLECAJKI PORY ROKU PROZA PRZEMIANY PSZCZÓŁKOWSKIE OPOWIEŚCI PUSZCZA PUSZCZA AUGUSTOWSKA PUSZCZA BIAŁOWIESKA REFLEKSJE RYTUAŁY I ZWYCZAJE RZEKI SŁOWO O PISANIU TO TYLKO CHWILE WSPOMNIENIA WYDARZENIA WYPRAWY WĘDRÓWKI PRZEZ ŁÓDZKIE ZACZYTAJ SIĘ! Z ŻYCIA LASU ŁÓDZKIE KLIMATY
Prywatność i pliki ciasteczka: Ta witryna używa plików ciasteczek. Kontynuując korzystanie z tej witryny, wyrażasz zgodę na ich używanie.

Aby dowiedzieć się więcej, w tym jak kontrolować pliki ciasteczka, zobacz tutaj: Polityka Prywatności

DROGI I BEZDROŻA

  • Wilki w Puszczy Białowieskiej: bać się, czy nie?Wilki w Puszczy Białowieskiej. Bać się, czy nie?
  • Śniadanie na Księżym MłynieŚniadanie na Księżym Młynie
  • Od Przedborza do GidelOd Przedborza do Gidel. Dzień 2. Przedborski Park Krajobrazowy: Przedbórz-Stara Wieś [Notatki z drogi]

TU GDZIE ŚPIĄ ZEGARY

  • A kiedy znowu się spotkamy (piosenka)
  • Ermia. Opowieść o tym, gdy coś się zmienia. Odc. 2Ermia. Opowieść o tym, gdy coś się zmienia (Odc. 2)
  • Dojrzewam, tworzę, jestemDojrzewam, tworzę, jestem

ZMYSŁY I ROZMYŚLANIA

  • Zrobisz to dla mnie?Potrzebuję Ciebie! Zrobisz to dla mnie?
  • Gdzie się podziały sikorki?Gdzie się podziały sikorki?
  • Zwierzać się, czyli oddawać się dzikości?Zwierzać się, czyli oddać się temu, co dzikie?

OPOWIEŚCI PRZYRODNICZE

  • Zima, która przywraca równowagęZima, która przywraca równowagę
  • Zegar tyka w rytmie ZiemiZegar tyka w rytmie Ziemi
  • Goście i sąsiedzi
  • Facebook
  • Twitter
  • Instagram
  • Mail
©2026 Opowieści Wędrowne - Bogumiła Kempińska-Mirosławska Developed by Vladimir Kulesh.