Gdzie się podziały sikorki?

Sikorki. Jeszcze do niedawna było ich u mnie całe multum. Przekomarzały się, przepychały, łapczywie dziobały tłuste kule i ziarna. Od kilku dni nie ma ani jednej. Cisza.

Co prawda karmnik nie jest całkiem pusty, przylatują do niego sójki, które skądinąd bardzo lubię, ale brakuje mi tych małych, hałaśliwych, pełnych energii stworzeń. Sikorki czynią w karmniku radosny rejwach i ożywiają kolorystycznie monotonną biel śniegu. A tego akurat tej zimy nie brakuje.

Zaczęłam się więc zastanawiać, gdzie się podziały sikorki? Czyżby znalazły sobie lepszą stołówkę niż moja? Na tę myśl zrobiło mi się… przykro i smutno.

A może mrozy za bardzo je przycisnęły i schowały się gdzieś głęboko w zaroślach albo, co gorsza, nie dały rady i skończyły żywot? Teraz jednak mrozy zelżały, a sikorek nadal nie ma.

Fakt, nad moimi łąkami latał ostatnio krogulec, więc może wypłoszył sikorki, ale wcześniej też bywał i sikorki również.

Dziś jest mi szczególnie smutno, bo nawet nie ma sójek.

A może to jest naturalny cykl, że ptaki przylatują do karmnika, a potem zmieniają miejsce, by za jakiś czas znowu powrócić? Zaczęłam trochę drążyć temat i mam do rozważenia dwie ważne wskazówki.

Po pierwsze sikorki lubią, gdy mają w razie niebezpieczeństwa możliwość ucieczki w krzaki. Mój karmnik stoi, niestety, na otwartej przestrzeni. Czyżby więc nie czuły się już u mnie bezpiecznie? Zastanawiam się teraz, jak to zmienić. Czy przestawić karmnik, czy spróbować jakoś go osłonić, by zwiększyć poczucie bezpieczeństwa?

Po drugie być może nie odpowiada im karma, jaką jakiś czas temu zakupiłam. Ponieważ to jest łatwo sprawdzić, zamówiłam inną. Tą, co jest jeszcze karmniku, usunę, karmnik wysprzątam i dam nową karmę. Może znowu pojawią się u mnie sikorki?

 A jak tam u Ciebie? Czy dokarmiasz zimą ptaki?