Pytania na koniec roku

Zbliża się koniec roku i, jak zwykle wówczas, budzi się jakaś wewnętrzna presja, by zrobić podsumowanie roku mijającego.

Myślałam nad tym od kilku dni i dziś uświadomiłam sobie, że takie podsumowanie odbywa się zawsze tak samo, według schematu – co się udało, co się nie udało.

Zapragnęłam w tym roku wyjść poza ten schemat, zapragnęłam, aby moje podsumowanie nabrało głębi, pozwoliło zamknąć to, co mi już nie służy i zrobić miejsce na nowe.

Tylko jak? W jaki sposób? I wiecie co? Poszłam z duchem czasu i poprosiłam o pomoc… AI. Prośba brzmiała tak: „Czy możesz mi pomóc sformułować kilka pytań, jakie mogę zadać sama sobie, by moje podsumowanie roku było inne, ciekawsze niż dotychczas?„.

W odpowiedzi otrzymałam pogrupowanych w tematy 14 pytań, jakie mogę sobie zadać, by podsumowanie na koniec roku było inne niż dotychczas.

AI określiła to tak: „Poniżej proponuję pytania-bramy — takie, które nie oceniają, lecz odsłaniają. Możesz je traktować jak cichy rytuał przejścia: nie wszystkie trzeba zapisywać, niektóre warto tylko „ponosić w sobie”.

A oto pytania:

Pytania o to, co chce zostać zamknięte:

1. Co w tym roku domagało się mojego czasu i energii, choć w głębi wiedziałam, że mnie wyczerpuje?

2. Jaką wersję siebie próbowałam jeszcze podtrzymywać, choć już dawno przestała być prawdziwa?

3. Jakie obietnice (dane sobie lub innym) straciły sens i mogę je dziś świadomie rozwiązać?

4. Czego nauczyła mnie strata, której nie potrafiłam wtedy nazwać nauką?

Pytania o przemianę (nie o sukces):

5. Gdzie w tym roku zmieniłam zdanie — o świecie, o innych, o sobie — i dlaczego to ważne?

6. Jakie doświadczenie było dla mnie inicjacją, choć przyszło niepozornie albo boleśnie?

7. Co stało się moją nową miarą prawdy — nawet jeśli nie umiem jej jeszcze nazwać?

Pytania o ciało, rytm i uważność:

8. Kiedy w tym roku czułam, że oddycham pełniej — i co wtedy było obecne?

9. W jakich momentach moje ciało mówiło „dość”, a ja to zignorowałam?

10. Jaki rytm narzucałam sobie wbrew sobie — i skąd on się wziął?

Pytania o to, co chce się narodzić:

11. Co we mnie jest jeszcze bardzo delikatne, ale żywe — i potrzebuje ochrony, nie planu?

12. Jakiej jakości chcę więcej, zamiast jakiego efektu? (np. więcej ciszy zamiast produktywności, więcej prawdy zamiast spójności)

13. Jakie pytanie chciałabym nosić przez kolejny rok, zamiast szukać odpowiedzi?

Pytanie domykające (warto zapisać je na końcu):

14. Jeśli ten rok miałby pozostać we mnie jako jedno zdanie, obraz albo gest — czym by był?

Nie wiem, jak Ty, ale ja uważam, że AI dała sobie radę z zadaniem i w tym roku zrobię podsumowanie na koniec roku według tych pytań-bram.

Jeśli chcesz, też je możesz wykorzystać. I to, co ma się domknąć, niech się domknie, co otworzyć, niech się otwiera. Bo taki to czas na koniec roku, że jedne bramy się zamykają, inne otwierają.