OPOWIEŚCI WĘDROWNE

Kręte, w mozaice brązów i zieleni ledwie widoczne ścieżki i przedeptane, niewymagające uwagi leśne dukty. Tworzące przeszkody powalone drzewa i ich murszejące pnie, pozwalające przysiąść i odpocząć. Ciemne bory i jasne prześwity, grzęzawiska i twardy grunt. Oto Puszcza Białowieska. I opowieść o obaw…

Grotniki. Wiele lat temu jeździłam tam często, a w grotnickich lasach nad Lindę bywałam na spacerach z mężem i synkiem. Tak dla wytchnienia, bez ambicji poznania terenu. Gdy dziś znów poszłam tam na spacer - już sama, poczułam, że jednak jestem kimś innym. Za to las jakby wciąż ten sam. Grotniki ko…

Stolik z pnia drzewa nakryty obrusem z mchu zaprasza, by przysiąść. Idę przez las trzecią godzinę. Równe tempo nie powoduje jednak zmęczenia, ale też droga nie jest zbyt wymagająca. Wychodzone ścieżki, wygodne buty, lekki plecak, słoneczna pogodna i łagodny wiatr, oto tajemnica wędrówkowego komfort…

Mamy epidemię, przynajmniej tak mówią, więc na razie o dalszych podróżach można tylko pomarzyć. Ale zawsze możemy powędrować do przeszłości. W dodatku bezpiecznie, nawet jeśli zagłębimy się w "czarną śmierć". A jak powiedziała z emfazą moja rozmówczyni (z którą wczoraj jechałam pociągiem i zeszło …